1903 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 119

118 gelijktijdig werkzaam zijn, doch zooals gebleken is, heeft hij zijn eigen theorie niet geheel begrepen en haar daardoor verkeerd toegepast, door deze theorie willende verklaren, wat er niet door verklaard kan worden, n.l. het ontstaan der lymphe. Uit hetgeen bij de membraan-diffusie en bij de filtratie gezegd is, is reeds af te leiden wat gebeuren moet als beide factoren gelijktijdig werkzaam zijn. Diffusie tracht het verschil in samenstelling, filtratie het verschil in druk te vereffenen en zoo is het eindresultaat ten slotte beiderzijds gelijke druk en gelijke samenstelling. Dit resultaat kan nooit overschreden worden, integendeel door den stroom wordt dit zelfs nooit geheel bereikt. De derde theorie, die het physiologische op physische wijze zou moeten verklaren, heb ik de imbibitie-osmose-theorie genoemd. Beide begrippen, zoowel van imbibitie als osmose zijn thans duidelijk, en en de wetten bekend, doch onbegrijpelijker wijze hebben vele physiologen slechts vage begrippen hierover en dit is de oorzaak, dat men meende de levensverschijnselen tot de physische teruggebracht te hebben. Von Wittich en Hamburger gaan beiden uit van de veronderstelling, dat de cellen en weefsels normaal niet het maximum van imbibitie bereikt hebben; terwijl de proef leert dat een weefsel in eene oplossing steeds zich met eene bepaalde hoeveelheid oplossing zal imbibeeren; m. a. w. steeds wel maximaal geïmbibeerd is, wanneer het een tijdlang met de oplossing in contact is, en dat deze hoeveelheid geringer is, naarmate de oplossing geconcentreerder is. Achtereenvolgens heb ik nagegaan wat de physiologische waarneming leert, omtrent de speekselklier-secretie, de darm-resorptie, de lymph-productie en urine-secretie en het resultaat vergeleken met de mechanische verklaringen. De speekselklier-secretie: De afscheiding van speeksel is niet te vereenigen met de filtratietheorie. De druk toch in den uitvoerbuis der klier overtreft verre den arteriëelen bloeddruk. Ook de osmose kan van dit verschijnsel geen rekenschap geven, daar het secreet hypisotonisch is. Loeb ') zoekt nog dezen hoogen secretiedruk te verklaren door de werking van spieren: „Jedenfalls scheint mir die Existenz von osmotischen Kratten von der oben erwahnten Grössenordnung in den Muskelzellen dazu geeignet, den hohen Secretionsdruck jedes mystischen Elements zu berauben. Und ebenso bin ich geneigt, anzu-

1) Jaeque Loeb. Physiologische Untersnohnngen über louenwirknngen. Pflüger's Arehiv. Bd. 69, 1898.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen