1903 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 123

117 meer permeabel maakt, want dan mag men verwachten, dat grootere hoeveelheden dit in nog sterker mate zouden doen. De vermeerderde hoeveelheid lymphe is dus op te vatten als een physiologische reactie op een prikkel. Een krachtig bewijs voor de secretie-theorie is ook het feit, dat door de melkklieren eene hoeveelheid vocht wordt afgescheiden, welke verre de hoeveelheid overtreft, die door den ductus thoracicus, waarin de lymphe van alle doelen afgevoerd wordt, in denzelfden tijd stroomt. Bij een hond bedraagt dit het 10-voudige. Ook argumenten, die Sihler voor de klier-secretie aanvoert, mogen als zoovele argumenten bijgebracht worden. Op het geheel der verschijnselen lettende, is moeilijk anders te verdedigen, dan dat het capillair-epitheel een actieve rol in het pro'ces vervult. De nier-secretie. De zuiver mechanische theorie vau Ludwig is algemeen opgegeven; doch sommigen uit den laatsten tijd houden gedeeltelijk deze theorie nog vast. Starling en Cushney beschouwen den glomerulus nog als een filter in de eigenlijke beteekenis van het woord; Cushney schrijft aan de tubuh contorti het vermogen van absorptie toe. De feiten door Heidenhain en Thompson bijeengebracht, doen de nier kennen uitsluitend als een secretie orgaan. Door de glomerulie wordt eene verdunde oplossing uit het bloed afgescheiden; door de tubuli contorti de specifieke bestanddeelen der urine in geconcentreerden vorm. Het levende epitheel zoowel van den glomerulus als van de tubuli grijpt actief in. Bij de speekselkher was het meest bewijzend de hooge hydrostatische druk, hier de concentratie wat betreft de afzonderlijke bestanddeelen, en de osmotische druk van het secreet, die doorgaans hooger is dan van het bloedplasma. Niettegenstaande de verhoogde druk bij veneuse stuwing is de afscheiding geringer, zooals dit ook bij de speekselklier-secretie het geval is. Zoodat niet de druk doch de snelheid van den bloedstroom van het grootste belang is. Nog tal van andere waarnemingen en experimenten zijn er om hetzelfde te bewijzen. Zoo toonen microscopische praeparaten van de kikkernier na injectie van methyleenblauw in het bloed, als de nierarterie te voren afgebonden is, dat deze kleurstof gelijkmatig over den geheelen tubulus wordt afgescheiden. Zoo zijn er proeven, die aan toonen, dat er geen parallelismus bestaat tusschen de afscheiding van vocht en de opgeloste stoffen. Op verschillende wijzen is b.v. de bloedtoevoer te belemmeren. In alle

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen