1903 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 125

119 eene bepaalde stof door de menibraan gaat. Het physisch experiment heefc toch aangetoond, dat aan den wand geen wezenlijke rol voor het verschijnsel der osmose mag toegekend worden. Op pag. 58 maakt Zikel sterk oppositie tegen den „nicht prazisierbaren Begriff der „Anziehung" zum Zweck einer Spezialverteilung der erniihrenden Safte auf die einzelnen zelligen Bezirke in gleichmassiger und dem jeweiligen Bedürfnisse entsprechenden Weise. Eine solche Anziehung kann durch keine irdische Kraft verwirklicht gedacht werden." Zoo wil hij het begrip electie geheel verbannen: „So unwürdig einer exakten Wissenschaft überhaupt derartige, unsere Unwissenheit mehr verschleiernden als behebenden Annahme erscheinen, so unwahrscheinlich ist gerade diese Annahme einer vitalen electiven Zellthatigkeit." Na zulke uitlatingen mochten we eene verklaring verwachten, die aan de strenge eischen van de exacte wetenschap voldoet. Het tegendeel is echter waar. Zikel schrijft deze verschijnselen toe aan eene membraan waarvan geen analogon bestaat en door foutief aan te nemen dat „infolge der Regelung der osmotischen Partialdrucke nur diejenigen Substanzen in reichlicherem Masse auswandern, die in der That, von den einzelnen Geweben im höheren Masse entbehrt werden." Volgens het voorbeeld dat Zikel zelf aangeeft, zal als eiwit door de cel onttrokken wordt aan de oplossing die eiwit en zout bevat, alleen eiwit toegevoerd worden. Dit nu is onjuist. De physische proef leert, dat zoo spoedig mogelijk de osmotische spanning wordt gelijk gemaakt en dat eiwit en zout gezamenlijk hiervoor dienst doen, en wegens de grootere diffusie snelheid van het zout, dit laatste in de eerste plaats; en dat niet alleen de opgeloste stoffen gaan naar de zijde waar de osomotische spanning het zwakst is, doch ook, van uit deze oplossing water gaat naar de zijde van hoogere spanning. Bij den semipermeabelen wand gebeurt dit laatste alleen. Bij gelijken osmotischen druk, doch verschillende samenstelling, wisselen de stoffen onderling zonder verplaatsing van vocht. Evenmin is het Zikel gelukt eene verklaring te geven van den hoogen secretie-druk: „Die Beobachtung von Ludwig, dass der ausströmende Speichel einen grosseren Druck als das zuströmende Blut aufweist, ist durchaus kein Beweis für den motorischen Effect der Speichelzellen. Denn der hydrostatische Druck einer Flüssigkeit ist eine physikalische Eigenschaft, die absolut nichts mit der Thatigkeit der Zelle zu thun hat. Speichel und ürin werden nicht konstant, sondern in Zeitintervallen ausgeschieden. Die Se- und Exkretionszellen, werden aber durch die nachtgewiesene Gewebsströmung einer konstanten Nutrition unter-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen