1903 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 42

bestaan hebben. Het bestaan van het reeele kan niemand ontkennen en, wij meenen, het recht van het ideeele.... evenmin. Het ideeele is reëel. De geheele reeele natuur is van het ideeele vol. In de kunst domineert het ideeele, dat zonder het reeele niet in vorm te brengen is. Het ideeele en het leeele hebben beiden recht van bestaan. Kan men den puren idealist een „Uebermensch" heeten, de eenzijdige realist is aan een „Untermensch" gelijk te stellen. De strijd, die thans in de Nederlandsche Maatschappij tot bevordering der geneeskunst gestrecfen wordt, of nam. deze Maatschappij zal omgezet worden in een Vennootschap, dan of haar in art. 2 der statuten omschreven doel onveranderd zal blijven, is principieel een strijd tusschen realismus en idealismus. Hier de realist, over het algemeen door het jonge Holland vertegenwoordigd, die al te eenzijdig op het materieele het oog gevestigd houdend, bijziende is voor het ideeele, het verhevene in de geneeskunst, zich schrap wil zetten tegenover de maatschappij, naar het schijnt vergetend dat de geneesheer er is om de maatschappij, en niet de maatschappij om den geneesheer; het eigenbelang te veel op den voorgrond zettend en het altruïsme in de schaduw — daar de meer oude garde, die er op uit is het ideeele in de geneeskunst hoog te houden, en er voor waakt, dat het heilig ambt niet verlaagd worde tot het vak van slager of kruidenier — die het philanthropisch beginsel van dit ambt ook hierin doet uitkomen, dat hij het tot een eisch stelt dat de arts voor zijn arbeid niet „betaald" maar ,gehonoreerd" w o i d e . . . mogelijk ook wel om deze reden mede, dat de oude garde — over 't algemeen — het minder noodig heeft. Welk beginsel moet de Maatschappij volgen? Gelijk wij reeds gezegd hebben, hebben beide beginselen recht van bestaan, het realisme zoowel als het idealisme, wijl geen van beide in het leven mag gemist worden. Er is een medische ethiek — wel niet door een medisch concilie geijkt; er is zelfs geen beschrevene ethiek, maar toch een die in ieder rechtgeaard medisch hart leeft.... en de ethiek emaneert uit het ideeele beginsel. Wat zegt deze met betrekking tot de verhouding van den geneesheer tot de maatschappij? Tot mij, die uit een 35-jarige ervaring spreek, zegt zij ondubbelzinnig, dat de geneesheer er is om de maatschappij en niet omgekeerd; dat het philanthropische in ons ambt een eerste plaats inneme; dat het ideeele op den voorgrond diene te blijven staan; — doch ook dat de arbeider zijn loon waardig is — de artsen doen de menschen leven, omgekeerd moeten de menschen de artsen doen leven — en dat waar de maatschappij van een andeie meening is, en deze meening al te

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen