1903 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 159

153 men ze, wanneer de zaden van bij wijze van proef geïsoleerde exemplaren alleen de variëteit geven en wel zonder uitzondering. Dan is de constantie volledig. Herhaalde malen is door Darwin en door Hoffmann deze reinheid nagegaan en ook verscheidene malen gevonden. Toch meent men'nog algemeen, dat variëteiten inconstante producten zijn. Juist daarin zouden zij zich van de echte soorten onderscheiden, dat ze van tijd tot tijd en niet juist al te zelden naar het type der soort terugkeeren. En juist daardoor zouden zij haar betrekking tot de betreffende soort bewijzen. Blijkbaar staat het ieder vrij, zijne definitie van een variëteit zoo te kiezen als hij wil. Wie echter het niet constant zijn als tot het wezen daarvan behoorend aanneemt, zal zeer talrijke en misschien de meeste en gewichtigste tuinvariëteiteh hebben uit te sluiten en als elementaire soorten te beschouwen hebben. De steriele variëteiten vormen een der bekendste bezwaren tegen de selectieleer, ten minste tegen de uitsluitende aanwending dezer leer. Als zoodanig zijn ze v.n.l. door Darwin zelf vaak gemeld en besproken. Van de meeste onvruchtbare soorten weet men in 't geheel niet, wanneer en waar ze ontstaan zijn. Ze zijn daar, sedert „Urzeiten" gecultiveerd en op vegetatieven weg vermeerderd. Ze onderscheiden zich echter van hare vermoedelijke moedersoort zoo scherp, dat zij naast de beste variëteiten staan. Niemand neemt voor hen een langzamerhand ontstaan aan. Over de oorzaken der mutatie is nu bijna niets bekend. In 't algemeen is de mutatie afhankelijk van de voedingsvoorwaarden. Een eigenaardig feit werd toevallig gevonden bij een der proeven met zaden, die lang bewaard waren geworden. Terwijl vele zaden afgestorven waren, waren degene, die mutanten voortbrachten, relatief 't langst blijven leven. Zou dit later meer voorkomen dan zou het misschien mogelijk zijn door middelen, die het afsterven der zaden veroorzaken, het opzoeken van mutanten gemakkelijker te maken; dan zouden veel kleinere culturen voldoende zijn en daardoor zou de studie der mutatieoorzaken zeer gesteund worden. Over de oorzaken der praemutatie heeft De Vries een vermoeden uitgesproken. Dit deed hij naar aanleiding van een gedachte van Louis Vilmorin. Deze meende dat men moest beginnen in een cultuur die individuen te kiezen die het meest afwijken, onafhankelijk van de vraag, of de gekozen afwijkingen voor de cultuur van den tuinbouw geschikt zouden zijn. Deze individuen als zaaddragers kiezend, zou men in de volgende generatie weer die opzoeken, welke het meest afwijken, maar er op letten niet dezelfde afwijkingen te kiezen, maar zulke, welke in een geheel andere richting hadden plaats gevonden

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen