1904 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 74

70

geen wonder. De mensch doet dit dagelijks. De geneeskunst is een tusschenbeiden treden in den loop van een natuur- (ziekte-) proces. De geheele cultuur in het dieren- en plantenrijk, en evenzoo die in de menschelijke samenleving is een ingrijpen in de natuurlijke orde van zaken. Zeeën maakt de mensch droog; land maakt hij tot zee. De landengte van Suez doorgraaft hij; het „Kanaal" zal hij overbruggen. Dit is alles een ingrijpen in de gewone natuurorde. Doch dit noemen wij geen wonder. En waarom niet? Omdat dit geschiedt door dezelfde krachten, als waarmede de natuur werkt; hier worden natuurkrachten tegenover natuurkrachten gezet, terwijl de eene de andere neutraliseert; en zoo komt de verandering tot stand. Het wonder veronderstelt de tusschenkomst van eene bovennatuurlijke macht in de gewone werking der natuurkrachten. En de genezing op het gebed — hetzij de ziekte hopeloos is of niet — veronderstelt dergelijke tusschenkomst, een ingrijpen Gods in de natuurwetten, of eene bijzondere leiding dier wetten; en terwyi deze laatste tactisch bestaat in eene afleiding van de gewone werking der natuurwetten, is zij evenzoo een ingrijpen en derhalve een wonder. Hoe staat het met de gebedsverhooringen in het algemeen? Kunnen die ons hier licht geven? Immers ook op ander terrein wordt met deze gerekend. De wijze van gebedsgenezing zal toch wel geene uitzondering maken op de algemeene wijze van tot stand komen van eene afgebeden zaak. Vele Christelijke kerken schrijven bidstonden uit voor het gelukken van den oogst. Bij droogte wordt gebeden om regen; by overvloed van regen om droogte. Zoo werd eens in Zwitserland een algemeene biddag uitgeschreven; op de eene plaats was droogte en werd om regen gebeden, en op de andere plaats bestond overstrooming en werd gebeden om droogte. En de geloovigen wisten dat zij God met deze geheel tegengestelde gebeden niet in verlegenheid brachten. Beide partijen geloofden aan Gods almacht en twijfelden niet aan de mogelijkheid van verhooring. Ook hier wordt eene ingrijping Gods in of eene leiding van de natuurkrachten verondersteld, tengevolge waarvan eene veranderde windrichting en eene verdeeling der wolken aan beiderlei gebeden tegemoet komt. Het gebed sluit immers de mogelijkheid van die verandering of verdeeling in. De meest algemeene bede zal wel zijn, de bede vóór den maaltijd om een zegen op de spijze die men gebruiken gaat. „Heere, zegen deze spijze!" De Christen vraagt, of God het daarheen wil leiden, dat de gebruikte

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen