1904 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 113

107 maken een diepen indruk op het gemoed van het kind en nog jaren daarna kan de herinnering daaraan gevoelens van onlust opwekken. Eene dubbele verhouding naast de wederzijdsche liefde moet bestaan tusschen de ouders en het kind; eenerzijds een leeren begrijpen van het kind, en anderzijds een achten en waardeeren van de ouders, met den leeftijd toenemend. Dat leeren begrijpen is zeker door de ziekelijk aangelegde naturen wel eenigszins in discrediet gebracht. Het mag vaak als een Schlagwort beschouwd worden, waardoor voor een groot aantal onhebbelijkheden eene verklaring geleverd wordt. Het komt in de praktijk van den zenuwarts meermalen voor, dat hij, vooral bij meisjes na de puberteitsjaren, de verzuchting hoort slaken, dat zij nooit begrepen zijn en nog niet begrepen worden. Veel takt en overleg, vooral ook vaak samenspreken, maar boven alles kennis en ervaring van deze toestanden zijn noodig om dit te bereiken, dat het denkbeeld van het niet begrepen zijn en worden heerschende blijft. Het is de vraag, of men, nadat dit denkbeeld jaren lang gekoesterd is geworden, wel veel meer bereikt dan dit eene, dat men het niet meer op den voorgrond plaatst of er zich door laat leiden; laat het dan nog af en toe bij affekten voor den dag komen. Maar eene waarschuwing is er in gelegen om in deze prophylactisch te werk te gaan. De overgang naar het abnormale bij de genoemde toestanden is zeker niet scherp, maar daarover spreken we nu niet. Laat het sentimenteele bij de moeder en bij het kind zooveel mogelijk geweerd worden. Laat men niet toegeven aan het begrip van een interessant onbegrepen kinderzieltje, maar laat men liever tot groot voordeel voor het kind in de latere jaren het kind zoo gewoon naogelijk laten zijn. Kinderen, die geneigd zijn zich af te zonderen, die er grootemenschenmanieren op na houden, die moeten niet daarom bewierookt worden, ook niet bespottelijk gemaakt worden, dat is een ander uiterste, maar door verstandige leiding op het goede pad gehouden worden. Een kind moet ook kinderlijk zijn. Zij moeten toegeven aan den bewegingsdrang, die zich uit in het spel, en wanneer ze daartoe geen neiging schijnen te hebben, moet zooveel mogelijk getracht worden die neiging aan te kweeken, telkens weer, tot de bevreesde en eenzame ten goede veranderd is. De gehoorzaamheid en tucht moeten reeds vroeg gekweekt en steeds geëischt en toegepast worden. Wanneer men de meening verkondigt, dat er maar één wetboek met één artikel is, dat slechts één woord bevat: gehoorzaamheid, dan klinkt dit zeker wel wat bar; maar hoeveel is niet gelegen aan het

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen