1904 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 90

84 ook worden Na-zouten sneller opgenomen dan Kali-zouten, ofschoon eveneens minder snel diffundeerend. Omgekeerd worden stoffen als maltose en glycose, trots er verschil in diffusie is, even snel geresorbeerd. Uit eene oplossing die J"/» druivensuiker en J /o glauberzout bevat, is de suiker reeds verdwenen als er nog eene merkbare hoeveelheid zout aanwezig is. Bij een zeker vlies iS' het endosmotisch aequivalent van sulfas magnesiae zesmaal grooter dan van phosphas natricus en toch werkt het eerste zooveel sterker laxeerend. Ten slotte herinner ik aan de proef van Hay, waarbij bleek, dat sulfas magnesiae in een levende darmlis gebracht, eene spanning gaf van 23 mM. Hg; dat dezelfde hoeveelheid in een doode lis vijfmaal zoo groote spanning gaf, zoodat de darmwand ten slotte barst, en dat de samenstelling van den darminhoud in beide gevallen een andere is. Een belangrijke factor blijft voor Prof Hamburger de meeslepende kracht van den bloedstroom. Deze kracht ontken ik niet voor hetgeen in dien stroom zelf zich bevindt; doch dat de langzame stroom van het bloed als zoodanig in staat zou zijn mee te voeren wat buiten hare bedding is, dat meen ik te moeten ontkennen. Uit mijne proeven leidde ik af, dat stroomversnelling als zoodanig niets afdoet aan het resultaat der proef. Een ruim driemaal grooter stroomversnelling verkreeg ik door het lumen waardoor het vocht stroomde ruim driemaal kleiner te nemen. Hierdoor was het mogelijk de andere factoren gelijk te houden, wat bij de proeven van Hamburger niet het geval was. Deze kreeg de versnelling door verhoogden druk of wel door de afvoerbuis te verlengen. Door dit laatste te doen, ontstaat een negatieve druk en zoo filtreerde de hyperisotonische oplossing door het vlies in den stroom. Deze opname werd toegeschreven aan de snelheid van den stroom, doch moet toegeschreven worden aan de oorzaak dier versnelling n.l. verschil in druk. Bij verschil in concentratie tusschen twee vloeistoffen was de snelheid van den stroom van belang om het gediffundeerde weg te voeren en aldus het concentratieverschil zoo groot mogelijk te houden. Wat de bezwaren betreft omtrent mijne proeven, daarover het volgende: Uit mijne protocollen zou slechts blijken dat ik op de hoeveelheid zout gelet heb, niet op het volumen; doch om de hoeveelheid zout te berekenen, die overgebleven is, moet men het volumen weten. Het niet vinden van eenig verschil in volumen tusschen de bij elkaar behoerende proeven, is oorzaak dat dit niet uitdrukkelijk vermeld wordt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen