1904 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 86

80 en verwacht Hamburger dat ook zijne proeven nog eens zoodanig zullen verklaard worden. „Verklaard" en weerlegd vindt Hamburger de feiten door Heidenhain voor de secretie-theorie aangevoerd en wel door Starling en Cohnstein. Hamburger dan neemt aan dat voor een zuiver physische verklaring, versmelting van beide theorieën noodig is. Zoodat de hoofdmomenten voor 't ontstaan der lyraphe zijn: „filtratiedruk", „diffusie", „permeabiliteit van den vaatwand". Hierbij wordt nog toegevoegd de watertoevoer uit 't bloed, doordat tengevolge van het eiwitverval in de weefsels, de osmotische druk buiten de capillaria hooger wordt. Doch goed nagegaan, blijft er van de theorie van Starling weinig over en nog minder van Cohnstein's theorie. Starling dan vond, dat de hoeveelheid lymphe en de capillairdruk ongeveer proportioneel zijn, behalve bij de lymphagoga 1^*^ klasse. De werking van deze laatste groep verklaarde hij door beschadiging van 't vaatendotheel, waardoor dit meer permeabel zou worden. Doch hoe dan te verklaren de werking van curare, dat zonder verhooging van den bloeddruk in kleine dosis meerdere lymphe geeft, en in grootere hoeveelheden tegengesteld werkt. Ook de waarneming van Lazarus-Barlow, dat 29 minuten na afloop van een injectie van eene suikeroplossing de bloeddruk normaal was geworden, doch dat de lymphstroom nog 4-maal zoo groot was, als gewoonlijk 't geval is, en dat deze lymphstroomversnelling nog J uur duurde, wordt toch zeker niet door Starling's theorie verklaard en pleit zeker meer voor de secretie theorie. De transsudatie-theorie van Cohnstein moet dienst doen om te verklaren, dat 1000 gr. eiwit en 42.5 gr. kalk in 25 liters melk aanwezig zijn, niettegenstaande het bloed zoo gering pet. van deze stoffen bevat. Eisch was, dat als filtratie alleen werkzaam was, 286 liters noodig zouden zijn om de hoeveelheid kalk te bevatten, daar in 1 liter bloed slechts 180 mgr. CaO aanwezig is. De theorie van Cohnstein berust op eene begripsverwarring. De concentratie van het transsudaat door Cohnstein berekend, stelt niets anders voor dan het osmotisch aequivalent; terwijl onder transsudaat feitelijk wordt verstaan, die oplossing die zich buiten het vlies bevindt en het gevolg is van de processen van filtratie en diffusie; in ons geval voorgesteld door de lymphe. Feit is, dat de concentratie of beter gezegd de osmotische druk van het transsudaat (hier de lymphe) nooit hooger kan worden dan die van het bloed — en dus is onjuist wat Hamburger zegt (pag. 39): „Aldus kan ten slotte een veel geconcentreerder oplossing de capillaria verlaten, als daarin voorhanden is"; en absoluut onjuist wat Cohnstein

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen