1904 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 77

73

En terwyi niemand er aan denkt daarom te bidden, waarom wel gebeden als de dood nog niet ingetreden is? Het onderscheid ligt niet in het groote of kleine van het wonder. Gelijk wij reeds zeiden, nemen wy geen essentieel onderscheid tusschen groote en kleine wonderen, tusschen ingrijpen in en afleidingen van de natuurprocessen aan. Evenzoo is het met de gebedsverhooring op ander terrein, b. v. met die van droogte of regen. Wij kennen in een bepaald geval alle momenten niet. Wij spreken nu wel van wonderen, maar eigenlijk hadden wij eerst de vraag onder de oogen moeteil zien, of er nog wel wonderen plaats grijpen; d. w. z. wij twijfelen niet aan Gods Almacht en aan de wonderen van ouds; maar de vraag is, of er thans nog wouderen gebeuren. Tyndall beweert, dat de wet van het behoud van arbeidsvermogen, welke berust op het principe, dat de natuurkrachten zoo met elkander verwant zijn, dat zij in elkander kunnen overgaan, en dat geen kracht in de natuur zich openbaart zonder het aequivalente verbruik eener andere kracht, dat alzoo geen kracht verloren gaat — Tyndall beweert dat deze wet geene uitzonderingen toelaat; dat er derhalve van wonderen geen sprake kan zijn. Immers, deze wet leert dat de winden in haar loop evenzeer vaste wetten volgen als de sterren, en dat de regen aan dezelfde noodzakelijkheid gebonden is als de jaargetijden. Het principe van het behoud van arbeidsvermogen laat in kleine dingen evenmin als in groote uitzonderingen toe. Hiertegen merkt De Maistre op, dat dit principe van krachtsbehoud wel degelijk eenige veranderlijkheid toelaat. Gesteld, zegt hij, dat ieder jaar in een land juist dezelfde hoeveelheid regen vallen moet, de verdeeling van dezen regen vormt dan het variabele deel der wet. — Evenzoo zoude in de physiologische en pathologische processen van het menschelijk organisme de substitutie van een paar molekulen meer of minder — laat ons alleen maar zeggen van het samengestelde en variabele eiwitmolekuul — eenige wijziging in die processen kunnen aanbrengen, terwyl met en zonder die substitutie gezondheid en ziekte beide mogelijk is. Zoo wordt aan den eisch der algemeene wet voldaan, en blijft er eene speling over voor de bijzondere gebedsverhooringen. Dit is nu heel aardig van De Maistre gevonden, doch natuurwetten laten nu eenmaal geene uitzondering toe, evenmin in kleine als in groote dingen. De kleinste regenbui en de beweging der molekulen zijn evenzeer aan vaste wetten onderworpen als de loop der sterren. Van eenige „speling" in de natuur — om een weinigje over te laten aan den biddenden mensch of aan den hoorenden God — is geen sprake. Als God meent van de natuurwetten te moeten afwijken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen