1904 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 67

63

van de structuur van het ei. Ooli niet middellijk, b.v. door een van het entoderm uitgaande werking op afstand, omdat het ei zulk een structuur niet bezit. Dat darmmateriaal is plaatselijk gelijksoortig, eveneens het ei, zoodat niet alleen van het proces der darmdeeling der geopereerde gastrulae, maar ook van dat der intakte normale gezegd kan worden, dat het in zijn plaatselijke speciflteit causaal onbegrijpelijk is met de bekende middelen. Voor de ontwikkelingsphysiologie nam Driesch nu het begrip aan der „prospectieve potentie". Het geeft aan, wat uit een gegeven deel van het embryonaallichaam tijdens de ontogenese worden kan, niet dat, wat er uit worden zal, hiervoor wordt het begrip „prospectieve beteekenis" genomen. Dit begrip prospectieve potentie staat in betrekking tot de dynamis van Aristoteles. Twee Leidsche flesschen, die er gelijk uitzien, waarvan we weten, dat eene geladen is, de ander niet, zijn verschillende dingen. De eene bevat de dynamis, de potentie of physisch gesproken de potentiaal. Dit begrip prospectieve potentie geeft de sleutel voor de vitalistische verklaringen. Zich voor een oogenblik plaatsend op het standpunt van de theorie Roux-Weismann, bewees Driesch ^) verder, dat men dan ook logisch gedwongen werd een gecompliceerde structuur aan te nemen. Neemt men toch de machinentheorie aan, dan is daaraan niet te ontkomen. Elke machine als punt van uitgang, die een buitengewoon gecompliceerde structuur wil leveren, zooals het organisme is, dat ontwikkeld is, moet zelf wel zeer gecompliceerd zijn en wel op een typische wijze gerangschikt. Herbst ging het aantal verschillen na, die in 't begin in de kiem moesten aangenomen worden. Werken scheikundige stoffen op elkander in, dan krijgt men in 't algemeen alleen een verandering, maar geen vermeerdering der verscheidenheden en vooral geen typische rangschikking. Ziet men een vermeerdering der menigvuldigheden, verbonden met hun specifieke localisatie, dan zijn daarvoor inrichtingen noodig. Deze zijn echter verscheidenheden, zoo is het punt van uitgang een vorm, die uit zeer vele typische verscheidenheden bestaat, zoodra men op den bodem der machinentheorie staat. Maar deze logische bewijzen hebben zakelijk geen waarde, daar Driesch bewees, dat het principieel onmogelijk was, de herediteit b.v. machinaal te begrijpen. Wanneer we de theorie van Weismann nog nader beschouwen ^) ') Biol. Centralbl., 1902, pag. 151. ) Driesch, Die Organ. Regal., pag. 185.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen