1904 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 76

72 Zoo zou ik bezwaar hebben het plotseling, in één dag, genezen lupus-geval, dat Dr. A. C. A. Hoffman mededeelt ^), — zonder nadere informatie — een wonder te noemen, hoe wonderlijk het geval er ook uitziet: Mejuffr. Eouchel is sedert jaren lijdende aan lupus. Bovenlip, wang en neus waren aangetast. De perforaties in palatum en wang genazen plotseling. De sedert jaren bestaande pus-afscheiding, en met haar de stank, houdt evenzoo plotseling op. De faculteit had het geval voor ongeneeslijk verklaard. Nu, deze patiënte komt te Lourdes en geneest daar plotseling, in één dag, op gebed. Tot zoover de historie! Eer ik dit geval voor een wonder verklaar, zou ik er meer van moeten weten. Ik zou moeten weten, of het foramen in het palatum molle of durum heeft gezeten; — of het een gat of een gaatje is geweest; — hoe „plotseling" het geheeld is en ten slotte hoe het geheeld is, d. i. of — indien het foramen in het palatum durum bestond — het dadelijk beenweefsel was, dan of het, bestaande in het palatum molle, plotseling door spier- en slijmvliesweefsel gesloten was; zoo het foramen door litteekenweefsel geheeld is, of dit dadelijk vast litteekenweefsel is geweest, dan of dit allengs litteekenweefsel geworden is, terwijl de voorloopige sluiting door zwelling van het omliggende weefsel is tot stand gekomen. In de eerst veronderstelde gevallen heeft beslist een wonder plaats gegrepen; in het laatste geval is de heeling geheel natuurlijk te verklaren. Het plotseling ophouden van de pusafscheiding en met haar van de stank, is psycho-vasomotorisch te verklaren. — Vele organische pathologische processen worden door psychische momenten: hypnose, eenvoudige suggestie, emoties van allerlei aard geinfluenceerd; en zyn langs den weg van het vasomotorium, dat zijn meest centralen zetel aan de hersenoppervlakte heeft, waar de psychische processen worden afgespeeld, te verklaren. Eer ik de heeling van dit lupus-geval voor een wonder verklaar, zou ik nader geïnformeerd moeten worden omtrent de snelheid van de heehng en omtrent eenige histologische gegevens, die mij nu ontbreken. Aan de zoogenaamde hopelooze gevallen grenst onmiddellijk de dood. Wij zijn allen overtuigd, dat dooden thans niet opgewekt worden en geen redelijk Christen durft zelfs bidden om Gods tusschenkomst, waar hij overtuigd is dat de dood reeds ingetreden is. En toch de grens tusschen leven en dood is als ondeelbaar, de overgang een oogenblik. De herleving van een doode zou een wezenlijk wonder zijn. ') Ia N. 21 van de Geneesknndige Courant, 21 Mei 1904 in het verslag van het Katholieke Artsen-Congres, van 7—14 April 1904 te Rome gehouden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen