1949 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 199

RONDOM TOURNIER'S „RADICALE THERAPIE'

171

te leggen dan het bestrijden der momenteele somatische verschijnselen. A a n dit blootleggen der psychologische oorzaken schrijft hij een bevrijdende en r e d d e n d e w e r k z a a m h e i d toe. 4 >^-,r. , , V a a k ligt de ziekte-oorzaak dus niet op het gebied v a n de organen, w a a r v a n w e de stoornis c o n s t a t e e r d e n en ook niet op het terrein v a n de z e n u w e n , w a a r v a n w e het evenwicht pogen te herstellen. Integendeel, de organische stoornissen, w a a r v o o r de patiënt ons komt r a a d p l e g e n , v o r m e n ook dikwijls het uiteinde v a n een meer innerlijke stoornis, die d o o r g a a n s ontoegankelijk is voor ons objectief inderzoek en die alleen aan het licht g e b r a c h t k a n w o r d e n door een in volle openhartigheid en vertrouwelijkheid plaats vindend gewetensonderzoek" 3). H e t is derhalve het gewetensconflict, dat we als aangrijpingspunt voor de radicale therapie te beschouwen hebben. M a a r d a a r m e e geraken w e midden in de problematiek v a n het geweten, die niet binnen het k a d e r v a n de g a n g b a r e v a k w e t e n schappelijke g e n e e s k u n d e h a a r oplossing kan vinden, m a a r ons direct drijft n a a r een bezinning over w a t de Schrift ons d i e n a a n g a a n d e te zeggen heeft. Hierbij zullen w e o.m. de hulp v a n het schriftuurlijk d e n k e n niet k u n n e n missen. In dit v e r b a n d verwijs ik n a a r w a t Prof. D r K. Schilder in het eerste deel v a n zijn ,,Heidelb e r g s c h e C a t e c h i s m u s " schrijft onder den titel: ,,De eer v a n 't w e t b o e k niet voor 't ,,boek der conscientie" " ( p a g . 85'—^124). Mij nu afvragend, w a t het g e w e t e n is, zou ik d a a r o p het v o l gende, voor ons doel m.i. v o l d o e n d e a n t w o o r d willen geven: ,,Het g e w e t e n is d r a n g tot zelfbeoordeeling n a a r de door ons a a n v a a r d e normatieve wetten". zooverre kan ik mij voorstellen, dat menigeen door dit boek „gegrepen" is. Maar hiermee zijn we niet met het boek klaar. Het eindoordeel kan pas gegeven worden, wanneer geloovig-critisch ook het verband, waarin Tournier deze geloofsinhouden met zijn radicale therapie gezet heeft, is onderzocht. Dit verband vormt de quintessens van alles. Om dit in het licht te stellen heeft de schrijver naar de pen gegrepen. En daarom ligt hier het knooppunt van zijn boek. Op déze conjunctie heeft dus de recensent zijn aandacht te vestigen. Al het andere is tegen dezen achtergrond bijkomstig. Maar is ons dit eenmaal duidelijk geworden, dan blijkt ons, naar ik hoop aan te toonen, hoe langer hoe meer, hoe weinig het een met het ander klopt. Dan bemerken we, dat de schrijver in tegenstrijdigheden valt, zoodat de gedachte van de eene passage die van de andere vaak weer opheft. Dit maakt mede het boek zoo onoverzichtelijk en verward. Maar dit niet alleen. Het doet ons ook beseffen, dat we hier op den verkeerden weg zijn. Gaan we zoo verder, dan zou Tourniers werk wel eens een hinderpaal kunnen worden voor een recht begrip van de beteekenis der Goddelijke Openbaring voor de geneeskunde, iets, waaraan we heden helaas nog nauwelijks toe zijn. 3) Cursiveering van mij.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen