1949 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 212

184

Dr G. K. SCHOEP

niet nader betoogd te worden. Maar er is ook een keerzijde aan deze zaak. Het is ook mogelijk, dat deze Woordprediking niet aanvaard wordt. Dan wordt de toestand hachelijk. W a n t dan wekt deze prediking verzet, zooals de Schrift dit ons ook op talrijke plaatsen leert. Er ontstaat een conflict-situatie tusschen therapeut en patiënt, die onverzoenlijk is, omdat zij religieus van aard is en het ,,hart" van den mensch raakt. Is hier de therapeut de arts, dan verwikkelt de laatste zich in allerlei onverzoenlijke conflict-situaties. Waarbij ik nog geheel buiten beschouwing laat de situaties, die zich bij die groote groep van geloovigen, die een ander, voor een deel afvallig geloofsinzicht hebben, zooals dit b.v. bij de Roomsch-Katholieken het geval is, voordoen. W i e dan ook meent, dat het ,,Apostolaat" een wezenlijk bestanddeel van het christen-arts-zijn vormt en dat hem een ,,radicale therapie" ter beschikking staat, die diene wel te beseffen, dat straks de meeste deuren voor hem gesloten zullen worden en dat het geen lichte zaak is, die hij voorstaat. Tournier dreigt hem in dit opzicht door het verkeerde uitgangspunt van zijn boek op een dwaalspoor te brengen. Van zulk een diep-ingrijpende religieuze, alles overheerschende conflict-situaties blijkt bij hem niets. Maar is onze prediking zuiver Schriftuurlijk, dan zullen we de haat en het uitgeworpen worden om Christus' wille dagelijks aan den lijve ondervinden. W e zullen ons dus wel heel nauwkeurig ervan rekenschap moeten geven, of het bovenbedoelde ,ALpostolaat" wel tot het artsenberoep behoort. Niet in eerster instantie om de zware offers, die er dan gebracht moeten worden. Maar toch ook. W a n t offers, die uit een verkeerd inzicht gebracht worden, doen ook in het Koninkrijk Gods geen nut. Ze zijn dan gevolg, niet van het juiste dienen van onzen God en Vader, maar van een miskennen van de wetten, die Hij voor den mensch stelde. En om het gevaar van dit laatste gaat het in de eerste plaats. Maar om dit te onderkennen zullen we heel wat dieper moeten doorstooten dan Tournier deed. W a n t vóór dat we over de taak, die een Christelijke geneeskunde heeft te vervullen, een oordeel kunnen vellen, zullen we ons christelijkwijsgeerig een oordeel moeten vormen over grenzen, doel en zin van de geneeskunde, met als achtergrond een christelijke anthropologie, die ons den mensch in zijn religieuze eenheid en veelheid op de juiste Schriftuurlijke wijze doet verstaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen