1949 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 211

RONDOM TOURNIER'S „RADICALE THERAPIE"

183

enkele tijdelijke aspecten daarvan, vnl. op dat van het gevoel, zonder daarbij de kern van de persoonlijkheid te kunnen raken, terwijl hij desniettemin zijn behandeling als radicaal of als ,,médecine de la personne" kenmerkt. Het persoonsbegrip van Tournier mist daardoor niet alleen de breedheid van het Schriftuurlijk „persoonsbegrip", maar ook zijn religieuze diepte. Christelijke zielszorg zal m.i. dus, wil zij leven uit geloof tot geloof en van hieruit positie nemen in het vraagstuk van het gewetensconflict, moeten onderscheiden tusschen het ,,natuurlijk" genormeerde geweten en het Christelijk-genormeerde geweten. Zij kan eerst dan aan haar doel beantwoorden, indien zij de noodzakelijke religieus-radicale verandering van de persoon nimmer uit het oog verliest en zij er steeds dp bedacht blijft het gewetensconflict van het ,,natuurlijk" genormeerd geweten in zijn ,,afvalligheid" te doorzien. Slechts zóó kan het den zieke gegeven worden dit conflict te transponeeren onder de beoordeelende belichting van het Christelijk genormeerd geweten: ,,Tegen U, U alleen heb ik (mijn geheele existentie dus) gezondigd". En mocht dit geschieden, dan heeft het gewetensconflict zijn ,.natuurlijk" karakter verloren en wordt het nu een geloofsstrijd om de genade Gods voor heel onze persoonlijkheid. W o r d t deze transpositie geloovig door den patiënt aanvaard, dan wordt nu aan den Christen-psychotherapeut de gelegenheid gegeven om met hem mee te worstelen om te komen tot de uitnemendheid der kennis van Christus Jezus, onzen Heere (Philipp. 3 : 8 ) en tot het vervuld worden tot al de volheid Gods (Efeze 3 : 19). Door deze transpositie vindt het ,,natuurlijk" gewetensconflict zijn religieus-juist gerichte en daarom radicale oplossing. Maar deze transpositie zélf ligt buiten het bereik van den psycho-therapeut. Hij kan hier slechts het volle W o o r d prediken, dat niet slechts spreekt van vergeving der zonde, maar ook het trotsche, onwedergeboren ,,hart" ten diepste religieus vernedert. Onbekwaam tot eenig goed en geneigd tot alle kwaad! Zoo komt hier alles onder de zuivere prediking van het W o o r d te staan. Luistert het „hart" van den patiënt daarnaar, dan zullen Christen-psycho-therapeut en geloovige zieke dus in dezelfde richting worstelen. Dat daarbij voor den eerste een groote mate van psychologische scholing een belangrijke vereischte is, behoeft hier

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen