1949 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 166

142

t)r Ö. A. LINDEBOOM

beroemde Rus P a w 1 o w toonde met zijn honden de voorwaardelijke reflexen aan en de invloed van psychische inhouden op de maagsapsecretie. K a t s c h nam door het celluloid buikvenster bij het konijn waar, hoe het voorhouden van een knol de darmbewegingen deed toenemen, terwijl een pijnprikkel (knijpen in het oor) de peristaltische golven deed verdwijnen. Deze verschillende soorten waarnemingen waren nu aanleiding tot opzettelijke onderzoekingen in deze richting, welke geleid hebben tot een werkelijk indrukwekkende psychosomatische documentatie. Zo kwam men er toe te gaan spreken van een psychosomatische geneeskunde, een begrip, dat nadere toelichting en omschrijving vraagt. O s 1 e r 's handboek definieert haar als ,,that part of medecine which is concerned with an appraisal of both the emotional and the psychical mechanisms involved in the disease processes of the individual patient with particular emphasis on the influence that these two factors exert on each other and on the individual as a whole" 5). Zo gezien zou men dus aan de psychosomatische geneeskunde min of meer pragmatisch een arbeidsveld kunnen trachten toe te wijzen; maar bij nader toezien blijkt dit arbeidsveld toch over de gehele geneeskunde verspreid te liggen. Daarom is er minder kans op wanbegrip, wanneer men haar niet als een afzonderlijke tak van wetenschap met een bijzonder werkterrein omschrijft, maar haar als taak stelt de wetenschappelijke bestudering en verwerking dier feiten, wier kennis den arts in staat stelt zijn patiënten als een psychosomatische eenheid te benaderen en te behandelen. Zij beoogt dus meer een bijzondere instellingen van den arts ten opzichte van de zieke, een wijze van benadering van den zieke. Psychosomatische geneeskunde is dus geen nieuw specialisme. Haar aldus op te vatten zou leiden tot grote verwarring en veel misverstand 6). Het is van belang er op te letten, dat de bovengegeven definitie wel zeer terecht de aandacht richt op het afwegen van beide factoren. Het gaat in de overgrote meerderheid der gevallen niet om een of .— of, om de alternatieve vraag, of de verschijnselen van organischen dan wel psychischen oorsprong zijn, doch om de vraag, in hoeverre ze psychisch van aard zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen