1950 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 125

IETS OVER OUDERDOM

105

getast en de meer lagere levensuitingen het langst blijven bestaan. Pogingen om de grondoorzaken van deze verandering te vinden worden de laatste jaren, meer systematisch dan vroeger, gedaan. Vooral in Amerika houdt men zich reeds enige tijd hiermede bezig en ook Nederland kent zijn Vereniging voor Gerontologie. De terreinen van onderzoek zijn wel vele en veelomvattend! Ze liggen op het gebied van 1. Stofwisseling en 2. Vitamineninvloed; 3. op die van de Endrocrinologie; 4. op de werking van het Autonome Zenuwstelsel, zowel als op 5. de plaats, die functioneel de Organen in het geheel bekleden; 6. op de betekenis van mechanische en' physiologische factoren; 7. op de wisselwerking van chemische en vitale reacties; 8. op de inwerking van stof op geest — en omgekeerd. En zelfs de Embryoloog, hoe verwonderlijk het eerst ook lijkt, heeft belangstelling in de Ouderdom, getuige de kortgeleden gehouden inaugurele oratie van Prof. Mijsberg, over Ontwikkeling en Ouderdom. Enigszins komisch doet het daarbij aan in het krantenverslag te lezen, dat vroegtijdige kaalhoofdigheid niet een seniele achteruitgang is, maar een ontwikkelingsverschijnsel, n.l. concentratie van het aantal haarvervangingen, dat bij het nageslacht grote vorderingen zou maken. De kaalhoofdige is zijn tijd dus ver vooruit! Of een snellere vervanging van het ons van „onze Lieve Heer" meegegeven gebit door tandprothesen, eveneens een kenmerk zal zijn van de progressieven, die hun tijd reeds voorbij streven, wordt helaas niet medegedeeld. Hoe interessant op zich zelve ook — een uitvoerige uiteenzetting van de onderzoekingen en hypothesen op dit gebied ligt buiten het bestek van dit verhaal. Alleen wil ik U niet onthouden, dat de spreuk ,,De mens is zo oud als zijn handen en niet als zijn tanden" in de kring van de wetenschapsmensen is omgevormd in het gezegde : ,,De mens is zo oud als zijn bloedvaten". W a a r het Hart en het Vaatstelsel, bij wijze van spreken, functioneren als de stuwende motor, in innige samenwerking met de aan- en afvoerbuizen voor de centraal gedirigeerde en perifeer uitgevoerde bediening van het gebouw, — en de algehele verzorging daarmee staat of valt, — is het niet verwonderlijk, dat in de functie en toestand daarvan de primaire oorzaak van de ouderdom wordt gezocht, al mogen de regulerende factoren van het Centrale Zenuwstelsel daarbij ook nog zo belangrijk zijn. Het automatisme van het hart

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen