1950 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 11

OVER ADAPTATIE, VARIATIE, MUTATIE EN SELECTIE

verschijnsel mogelijk is A.

3

hoewel een overal geldende verklaring zeker met

Resistentie tegen arseenhoudendc chemotherapeutica.

Het onderzoek over chemoiesistentie tegen arseenhoudende stoffen werd hoofdzakelijk verricht met trypanosomen (gastheer muis) Nadat onder leiding van E h r l i c h allerlei onderzoekingen waren gedaan over dit vraagstuk is het onderzoek m het bijzonder door W a r r i n g t o n Y o r k e m Liverpool voortgezet Uit deze onderzoekingen kunnen de volgende conclusies getrokken worden Er bleek dat wanneer een trypanosomenstam tegen één arseenhoudend chemotherapeuticum resistent is, deze stam meestal ook tegen andere arseenverbindmgen resistent is Dit verschijnsel wordt cross-resistance" genoemd Merkwaardig is het feit dat stammen die tegen bepaalde arseenhoudende stoffen resistent waren dit ook waren tegen een stof van een geheel andere structuur, het trypaflavine In hoeverre deze resistentie blijvend is werd ook uitvoerig onderzocht Hierbij bleek dat wanneer een stam eenmaal resistent is deze resistentie zeer stabiel is Een resistente stam werd bijv gedurende \2]^ jaar zonder enige toediening van geneesmiddelen door 15 000 muizen voortgekweekt Na deze tijd bleek de resistentie nog geheel aanwezig te zijn Het verschijnsel van een chemoresistentie blijkt ook te kunnen optreden bi) een vorm van menselijke trypanosomiasis (slaapziekte) Bij de belangrijkste toepassing van de arseenhoudende chemotherapeutica •— lues — blijkt het voorkomen van geacquireerde chemoresistentie uiterst zeldzaam te zijn Gelukkig is dus het klinisch aspect van de chemoresistentie bij deze stoffen niet groot. B.

Sulfonamiden.

Het aanvankelijk optimisme over de mogelijkheden van chemotherapie luwde al snel Weliswaar werden nog resultaten verkregen, maar deze waren van een niet al te groot belang In 1935 maakte D o m a g k zijn proeven over de werking van azokleurstoffen bij streptococceninfectie bekend Eén dezer stoffen een sulfonamideverbmding van een azokleurstof had bijzonder sterke werking Verrassenderwijze bleek al spoedig aan Franse onderzoekers ( T r e f o u e l N i t t i en B o v e t ) dat het azokarakter van deze stoffen geenszins essentieel was Het eenvoudige sulfanilamide bleek ongeveer dezelfde eigenschappen te bezitten Uitgaande van

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen