1950 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 12

4

Dr A. TH. KNOPPERS

de sulfanilamidekern zijn een groot aantal derivaten bereid, die een ware omwenteling teweeg gebracht hebben in de behandeling van een groot aantal infectieziekten. Er bleek echter spoedig, dat bij bepaalde voor sulfonamiden gevoelige micro-organismen snel een resistentie kan optreden. Een voorbeeld hiervan is de gonococcus. Uit gegevens van M i e s c h e r (Zurich) blijkt, dat in de eerste helft van 1941 nog 95 % van de gevallen goed op een eerste behandeling van een sulfonamide reageerden. In de tweede helft van 1943 reageerde nog slechts 55 % van een analoge groep goed. Deze gegevens stemmen geheel overeen met die van C a r p e n t e r (U.S.A.), die in 1942 nog bij 85 % goed resultaat boekte, doch in 1943 dit percentage tot 59 '% zag teruglopen. De Nederlandse gegevens die hiermede parallel lopen, zijn verwerkt in een proefschrift van V e r m e e r . Bij de Amerikaanse marine werd een enorm experiment verricht om met behulp van prophylactische sulfonamidentoediening (sulfadiazine) de keelaandoeningen (bijv. angina) en hun gevolgen te bestrijden. Aan deze proeven namen 250.000 personen deel met 250.000 anderen als controle. Aanvankelijk had dit experiment een groot succes. Het aantal ziektegevallen bedroeg bij de behandelde groep slechts 1/14 van de onbehandelde groep. Toen echter enige tijd later personen van de behandelde groep toch bepaalde keelaandoeningen kregen, bleken deze niet of slechts zeer onvolledig op het sulfadiazine te reageren. Er kon met zekerheid aangetoond worden, dat de oorspronkelijk gevoelige micro-organismen thans chemoresistent geworden waren. Ook bij de — de longontsteking veroorzakende —• pneumococcus heeft men in bepaalde gevallen chemoresistentie aangetoond. Uit de ervaringen bij de studie over de chemoresistentie van arseenhoudende stoffen was reeds gebleken, dat het gemakkelijkste een resistentie is op te wekken wanneer men subletale doses van het chemotherapeuticum geeft; een lage dosering werkt dus een chemoresistentie in de hand. Deze lage dosering is stellig een van de belangrijkste factoren in het veelvuldig optreden van de chemoresistentie ten opzichte van sulfonamiden. Men dient hierbij te bedenken, dat de sulfonamiden veelal zonder controle van de arts werden ingenomen. Ook sommige artsen, die tengevolge van een zekere onwennigheid met de vrij hoge dosering van de sulfonamiden een te lage dosering hebben toegepast, gaan niet vrij uit. Door E m e r s o n

(U.S.A.) is een zeer merkwaardige waar-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen