1952 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 175

HET ONTWERP ZIEKENFONDSWET

83

terwijl de ziekenfondsraad op zijn beurt een verlengstuk van de Overheid is geworden. Op grond van de algemene beschouwingen, gehouden in paragraaf 1 van de Memorie van Toelichting, zou men dit niet hebben verwacht. Daar toch wordt uitdrukkelijk gepleit voor een voortzetting en ontplooiing der zelfwerkzaamheid van de ziekenfondsen. In de wet zelf is hiervan helaas niet veel meer terug te vinden. Ze draagt een sterk centralistisch karakter, hetgeen wel bijzonder duidelijk uitkomt in de status van de ziekenfondsraad, welke een overheidsorgaan is met publiekrechtelijke bevoegdheid, zonder welks goedkeuring de ziekenfondsen niets kunnen ondernemen. M.a.w. de autonomie van de ziekenfondsen is practisch verdwenen, omdat bijna alle bevoegdheden, welke kenmerkend zijn voor de zelfwerkzaamheid, zijn opgedragen aan de ziekenfondsraad, de Kroon of de minister. Zowel om principiële als om practische redenen is deze ordening van het ziekenfondswezen onjuist te achten. Wat allereerst de principiële kant aangaat, is het nodig de vraag onder de ogen te zien of de zorg voor de volksgezondheid primair tot de taak van de staat behoort dan wel of deze hier slechts een secundaire rol heeft te vervullen. Om deze vraag goed te beantwoorden is het nodig vooraf enige opmerkingen te maken over de taak van de staat in het algemeen. De staat heeft volgens calvinistische opvattingen tweeërlei taak. Positief is de Overheid gehouden tot het uitoefenen van de regeermacht, waaronder begrepen zijn zowel de wetgevende macht, welke de bevoegdheden omvat algemeen verplichtende normen vast te stellen, als de uitvoerende macht, d.w.z. de bevoegdheid om alles te bevelen wat strekken kan tot het welzijn van het gemenebest. De negatieve taak van de Overheid bestaat in het eerbiedigen van de godsdienstige overtuiging, in het vrijlaten van de consciëntie en in het uitoefenen van de rechterlijke macht of de bevoegdheid van de staat om „de gestoorde rechtsoefening te herstellen door beslissing in rechtsstrijd en bestraffing bij rechtsschending" (Geesink). Dit gezag van de Overheid is evenwel niet onbeperkt. Vooreerst mag zij niets bevelen wat in strijd is met Gods Woord en voorts wordt dit overheidsgezag beperkt door wat men noemt: de souvereiniteit in eigen kring. Het individu, het gezin en de maatschappij hebben bepaalde rechten, welke de Overheid dient te erkennen. De staat heeft slechts de plicht hun bestaan te beschermen, hun zedelijke zelfstandigheid te handhaven en hun vrijheid te eerbiedigen. Hierin verschilt juist de christelijke staat van een heidense staat, dat deze laatste geen rekening houdt met de souvereiniteit in eigen kring en

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen