1952 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 174

82

Dr A. C. DROGENDIJK

uitkeren van geld bij ziekte of overlijden aan hun leden medische hulp verschaften. Deze hulp bestond dan in vrije geneeskundige behandeling en het gratis betrekken der medicamenten. En in latere jaren was het niet anders toen naast de onderling beheerde ziekenfondsen ontstonden doktorenfondsen, sociëteiten (opgericht door doctoren, chirurgijns en apothekers), maatschappijfondsen (opgericht door de Nederlandsche Maatschappij tot bevordering der Geneeskunst), ondernemingsfondsen (uitgaande van het bedrijfsleven) en directiefondsen (uitgaande van levensverzekeringsmaatschappijen). Behalve de oprichting van deze verschillende soorten van ziekenfondsen, voltrok zich tegen het einde der 19e eeuw en het begin der 20e eeuw nog deze verandering, dat het ziekenfondswezen zich meer en meer los ging maken van begrafenisbussen en ziekenkassen. Maar hoe gevarieerd de ziekenfondsen ook waren (en nog zijn) en om welke redenen zij ook werden opgericht, hierin kwamen en komen ze alle overeen, dat zij hun oorsprong te danken hebben aan het particulier initiatief, los van overheidsbemoeiing of wettelijk geregelde uitkeringen. De ziekenfondsen dragen dus een bij uitstek privaatrechtelijk karakter. Wel hebben zij sinds de invoering van de verplichte verzekering voor degenen, die in loondienst zijn, een publiekrechtelijke taak gekregen. De figuur bij de verplicht verzekerden is toch zó, dat de ziekenfondsen de coupons, welke de werknemers van hun werkgevers ontvangen, aan huis door de boden laten innen, een en ander conform de wettelijke regeling. Maar deze nieuwe publiekrechtelijke taak tast het wezen van de ziekenfondsen niet dermate aan, dat zij alleen hierdoor geheel van karakter zouden zijn veranderd. Bij een ziekenfonds komen heel wat meer dingen kijken dan alleen de kwestie van premiën en wat daarmee verband houdt. Om die reden dragen de ziekenfondsen ook heden ten dage nog een privaatrechtelijk karakter. Dit karakter nu van de ziekenfondsen brengt mede een zekere vrijheid, een zekere mate van zelfstandigheid, van autonomie i), van zelfbestuur. Het zou dan ook volkomen juist zijn geweest, indien men in aansluiting aan de historische ontwikkeling van het ziekenfondswezen tot 1941, het jaar waarin de bezettende macht met ruwe hand in het ziekenfondsbestel heeft ingegrepen, de ziekenfondsen — binnen zekere grenzen natuurlijk — de oude status had teruggegeven, overeenkomende met hun doel en werkwijze. Helaas is dit niet gebeurd, want in dit ontwerp van wet valt een sterke tendenz tot étatisme 2) te constateren. Van de autonomie der ziekenfondsen is zo goed als niets overgebleven (het zijn louter uitvoeringsorganen geworden),

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen