1952 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 94

74

Dr P. GROEN

op de Jange afstanden en dat wat er in die ionosfeer gebeurt voor een belangrijk deel bepaald wordt door uitstralingen van de zon, dan is het ons duidelijk, hoe nuttig een samenwerking tussen aardmagnetici, zonnephysici en radio-technici is. Dalen we vervolgens in de dampkring naar lagere sferen af, dan komen we in de regionen, waar zich dat wonderlijke gebeuren afspeelt, dat de mensen het „weer" noemen. En we weten allen wat we hier het meest behoeven : verwachtingen. Of het nu is voor een zeesleep in de Golf van Biskaye of voor de wijkverpleegsters in Amsterdam, voor steenbakkerijen langs de rivieren of voor de verzending van een lading pootaardappelen naar Frankrijk, voor een ijsfeest in de winter of voor de hooioogst in de zomer — steeds wordt de arme meteoroloog gevraagd : bereken ons het weer van morgen. Het weer berekenen — dat is het menselijk ideaal voor de meteorologie, doch voorlopig spreekt de meteoroloog liever van ,,verwachtings"-methodiek. Over die verwachtingsmethodiek zou veel te zeggen zijn — meer dan de tijd mij toelaat. Zoals de zaken thans staan, lijkt het bedrijf van de weerdienst-meteoroloog nog steeds wel iets op het spelen van een partij schaak. Een zekere feeling, ontwikkeld door een jarenlang met het weer meeleven, alsmede de blote herinnering aan vroegere analoge situaties, die hij in zijn hoofd heeft — geordende herinnering en feeling spelen een nog niet te onderschatten rol in de weerdienstpraktijk. Inmiddels is er natuurlijk ook geleidelijk aan een omvangrijke wetenschappelijke apparatuur gebouwd, waarmee men het probleem van de weersverwachting volgens de methoden der mathematische physica heeft aangepakt, vooral aan de hand van verschillende min of meer schablone-achtige model-voorstellingen van de atmosferichte structuren. En. daarboven uitgaande : het ideaal blijft: de vooruitberekening van het weer op een wijze, die aan het atmosferisch patroon op elk moment zo weinig mogelijk bepaalde schabionen opdringt. Wij denken hier onmiddellijk aan Lewis Richardson's meesterlijke studie, die onder de weinig aantrekkelijke titel „Weather Prediction by Numerical Process" een prachtige expositie geeft van die enorme verscheidenheid van processen, die samen de ontwikkeling van het atmosferisch gebeuren beheersen. De wijze waaH>p Richardson's opzet destijds tekort schoot is een levendige illust'atie van één van de twee grote handicaps, die de verwachtingsmethodiek ook thans nog heeft. Ik bedoel de omstandigheid, dat de waarnemingstechniek niet is aangepast aan de aard van de atmosferische processen. De andere handicap is : de grote speler achter de schermen, de Zon. Over beide nog een enkel woord. Wat het laatste be-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen