1953 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 170

148

G. A. LINDEBOOM

een reactie van het beschadigde lichaamsdeel. De arts, die de wond ontsmet en er wat jodium-tinctuur ingiet, tracht de ontsteking te voorkomen — niet omdat die reactie op zich zelf een schadelijke is, maar om het schadelijke agens dadelijk onschadelijk te maken en een ontsteking te voorkomen. Er zijn argumenten, die er op wijzen, dat de plaatselijke ontsteking op zich zelf niet ongunstig is. Bij het trappen in een vuile spijker krijgt men soms een hevige plaatselijke ontsteking, die toch vrij vlot geneest. Soms echter ziet men zeer weinig locale reactie, maar wel een algemene bloedvergiftiging, die dodelijk verloopt. Het ligt voor de hand de ontsteking te beschouwen als een uiting van verweer van het organisme tegen binnendringende schadelijke factoren, b.v. pathogene bacteriën. Deze voorstelling maakt ons het proces enigermate verstaanbaar. Colenbrander beschrijft het levendig: „In het lichaam moet een factor, die het evenwicht verstoort, bijvoorbeeld een infectie, zo snel mogelijk worden verwijderd. Plaatselijk wordt er slag geleverd. Rubor et tumor, kortom rumor, zijn hiervan het gevolg. Het gaat er heet toe (calor), etc " 12). Wanneer de ontsteking zo als een defensief proces wordt gezien, krijgt het begrip een min of meer finaal karakter — het proces wordt uit een ondersteld doel begrepen, in elk geval in zijn geheel beschouwd en integraal opgevat. Dit begrip ontsteking nu heeft veel weerstand op zijn weg ontmoet. Deze weerstand kwam uit tweeërlei hoek: de ontophobie en de teleophobie. De ontophobie, als reactie op de ontologische ziektebeschouwing, wilde het begrip geheel laten vervallen. (Ramaer) is). Ieder kenmerk kon immers ontbreken, het ene kon tot het andere herleid, de warmte bijvoorbeeld tot de hyperaemie (rubor). Waartoe dan eigenlijk het begrip? Men is gelukkig op die suggestie niet ingegaan. Het begrip is meer dan de summatie van enige kenmerken, en bewees zich als zodanig zeer vruchtbaar en dienstig aan de verdieping van ons inzicht en de onderkenning van verschillende ziektetoestanden. Een groot deel van onze diagnostiek draait om de keuze tussen een ontsteking en een gezwel. De zwelling bij een ontsteking is een secundair verschijnsel, bij een gezwel nemen we primair een teugelloze vermeerdering en woekering van cellen aan. Prognose en behandeling van een gezwel zijn geheel anders dan van een ontsteking; een juiste onderscheiding betekent soms leven of dood voor den lijder.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen