1953 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 144

122

J. BLOK

gehalte aan i^C en des te geringer het aantal getelde electronen. Het zal dus duidelijk zijn, dat de grootste ouderdom, die nog met deze experimenten bepaald kan worden, vrijwel alleen afhangt van dit nuleffect en de duur van de meting. Nemen we voor de duur van de meting 40 uur en laten we een fout in de ouderdomsbepaling van 5 % toe, dan kan men bij een nuleffect van 5 signalen per minuut nog een ouderdom van 20.000 jaar meten, bij 2 signalen per minuut een ouderdom van 25.000, terwijl bij (een nog niet bereikt) nuleffect van 1 signaal per minuut een ouderdom van 30.000 jaar gemeten zou kunnen worden. Deze laatste grens is ook te bereiken met een nuleffect van 2 per minuut, indien de duur van de meting op 80 uur wordt gebracht. 3.4 Uitbreiding. Zoals uit bovenstaande beschouwing blijkt, is de grootste tijdsduur, die men met deze methode met behulp van een „screen-wall" counter kan tellen, 20 a 30.000 jaar. Willen we dit meetgebied uitbreiden, dan is het nodig het nuleffect verder te beperken of de hoeveelheid werkzame i^C te vergroten. Deze laatste mogelijkheid ligt vooral voor de hand bij CO2- en C2H2-tellers; immers, het aantal gemeten signalen is vrijwel evenredig met de hoeveelheid gas in de teller. (Bij de tellers met vaste koolstof treedt absorptie van beta-stralen in de koolstof op; vandaar, dat deze minder goede perspectieven bieden). Een ander veelbelovende werkwijze is de wijziging van de verhouding van de hoeveelheden i^C en i^C met behulp van een thermo-diffusie apparaat 2); kan bijv. op deze wijze de concentratie aan i^c met een facor 10 omhoog gebracht worden, dan is het ongetwijfeld mogelijk de grens van 30.000 jaar te overschrijden. 4. RESULTATEN Na de bespreking van het principe en de uitvoering van deze ouderdomsbepaling zijn nu de bereikte resultaten aan de beurt. 4.1 Onderzoekcentra. De meeste gegevens zijn tot dusver afkomstig van de werkgroepen, die in het Institute for Nuclear Studies (Chicago) vanaf 1949 onder leiding van Libby hieraan werken ^''), is). Daarnaast zijn resultaten gepubliceerd door de werkgroep van Kuip (Columbia-University, New-York), waar het onderzoek sinds 1950 aan de gang is 19). Minder resultaten zijn beschikbaar van het in 1951 begonnen onderzoek in het Geochronometrical Laboratory (Yale University) onder leiding van Deevey en van het werk in Randall Labo-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen