1953 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 43

DE BETEKENIS DER PSYCHOSOMATISCHE GENEESKUNDE

29

Dit is uiteraard iets geheel anders, dan wanneer de zielkundige de psychische processen bestudeert in natuurwetenschappelijken trant aan de hand van de lichamelijke gebeurtenissen bij de gemoedsaandoening, bijvoorbeeld een mens in affect brengt en dan de bloeddruk registreert, of bij den glaucoom-lijder onder hypnose den intraoculairen druk nagaat. Het affect zal men zo niet beter verstaan. Gebruikt men zulke methoden daartoe, dan is het misschien een onschuldige bezigheid, maar toch de toepassing van een inadaequate methode. De natuurwetenschap kan aan de psychologie hulpdiensten verlenen, maar de echte zielkunde is geen natuurwetenschap. Zij heeft een ander object, en een andere eigen werkwijze. Een psychosomatische geneeskunde, die dat niet kan of wil erkennen, en zich toch telkens van het gesprek, de verbale communicatie van mens en mens bedient, heeft geen helder zelfbewustzijn en boet daardoor in aan bewegingsvrijheid. Het is nodig principieel vast te stellen, dat de psychosomatische geneeskunde slechts voor een deel natuurwetenschap is, voor het overige geesteswetenschap of hoe men het noemen wil, maar een wetenschap met andere werkwijze, ander voorwerp van studie, andere ervaring en wetten van een ander karakter. De beperkte aanleg van het menselijk verstand maakt een wetenschappelijk uitgewerkte benadering van het psychologisch en physiologisch proces der emotie tegelijkertijd, onmogelijk; de resultaten moeten later organisch samengevoegd. Het blijft in zekeren zin een kunstmatig iets, al grijpt in de medische acte van den zielkundig en physiologisch ervarene de benadering veelszins ineen, en loopt zij, althans ten dele, in een wonderlijke vervlechting simultaan. De psychosomatische geneeskunde wil dus uit beginsel bij lederen patiënt met hchamelijke klachten of verschijnselen ook de innerlijkheid der psyche mede in aanmerking nemen. Ze vraagt derhalve met nadruk om een andere houding, een andere wijze van benadering van den zieke, die zich over de gehele linie der medische vakken moet uitstrekken. Al wordt ons daarom, en terecht, herhaaldelijk verzekerd, dat ze geen bijzonder, nieuw specialisme is — het is duidelijk, dat ze als wetenschappelijke richting toch op een bepaald gebied onze kennis tracht te verrijken, zich toch beweegt op een eigen veld van onderzoek. Aan de wetenschappelijke psychosomatische geneeskunde is dan

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen