1953 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 284

254

J. W. BRUINS

onderzocht is (dus niet het paar gemeenschappelijk). Overigens is bij het vrijwillige onderzoek vóór het huwelijk, dat hier en daar sporadisch plaats vindt, gebleken, dat het niet inlichten, geen practische bezwaren oplevert. In de meeste gevallen worden deze kwesties toch door de huwehjkscandidaten onderling besproken, al of niet in het bijzijn van de geneeskundige. Wat tenslotte deel III van vraag 44 betreft, menen ondergetekenden, dat een uitbreiding van de reeds bestaande verbodsbepalingen, ook zonder verplicht onderzoek, niet gewenst is. Ten opzichte van Art. 135 'van het Burgelijk Wetboek stellen ondergetekenden voor, de door de aanstaande echtgenoten af te leggen verklaring als volgt aan te vullen : „en dat zij in alle opzichten de verantwoordelijkheid voor een te vormen gezin op zich nemen." Deze brief, die destijds door mij werd opgesteld en door enkele honderden artsen en juristen mede werd ondertekend, spreekt voor zichzelf. In de eerste plaats kan de nadruk worden gelegd op het feit, dat niet de anthropogenetische indicatie op de voorgrond staat, zoals nog al te veel wordt gedacht. De praeventie richt zich voornamelijk op de besmettelijke ziekten en het Rhesus-antagonisme, terwijl de eugenetische facetten pas het laatst worden belicht. In de tweede plaats moge worden herhaald, dat in bovenvermeld schrijven in geen enkel opzicht sprake is van een huwelijksverbod, doch uitsluitend van een verplichting tot een onderzoek. Daarbij kan worden opgemerkt, dat voor talrijke andere zaken een geneeskundige keuring wordt vereist. Altijd wordt maar weer, zeer ten onrechte, gezegd, dat een van Staatswege verplicht stellen van een geneeskundig onderzoek, het begin is van allerlei andere, meer ingrijpende maatregelen: huwelijksverbod, segregatie, sterilisatie, abortus provocatus op eugenetische gronden e.d. Men leze hierover ook de discussie, die ik destijds voerde met Prof. Brillenburg Wurth i) en meer recente uitlatingen van collega Schulte 2). Wellicht zit hier nog achter, de schrik van een beruchte Duitse wetgeving, maar deze is een slechte raadgever en zij mag niet maatgevend zijn voor iets wat op zichzelf staat en dat wij hebben te beoordelen naar ethische normen. Dat een geneeskundig onderzoek vóór het huwelijk belangrijk is, wordt wel door niemand meer ontkend. Toch moeten we wel

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen