1953 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 295

IBoehhespreking Dr Th. Bovet: „Practische Zielzorg" (vertaald door P. Hijmans). Uitg. N.V. Boekencentrum, 's-Gravenhage, 1952. Prijs geb. J Ö.—. De bedoeling van dit boek kan niet beter weergegeven worden dan met de volgende pericoop uit de inleiding : „Ue dagelijkse ervaring toont, dat ae zielzorg vaaK daaraoor zijn aoel niet bereikt, dat het a e theoloog (.en in nog sterKer mace de leek) ontbreekt aan voldoende kennis van de mens en zijn wegen voor God, zodat zijn woorden de mens met raken, ook als zij wel degelijk uit de goede bron komen. Aan de andeie kant ontbreeici het de uolcier ot psycniater meestal uaaraan, dal zijn woorden uit de waie bron üonien, zoaat hij de hulpzoekende mens alleen mt eigen kracnt tracht te nelpen. Hij gelijkt üaarmede op een braiiüweerrnan, die de haard van nei vuur wel heelt ontdeki, maar wiens slang niet onder aruk staat, terwijl ae theoloog een lemie straal water op het brandende huis iicht, maar van verat, zodat de vuuinaara met bereikt woidt. In dit boek wil ik trachten ue theolügiscne straalpijp dichter bij deze vuurhaard te brengen, en daaroij aan ie tonen, dat aeze vuurhaard met altijd daar is, waar de telste vlammen mtslaan '. Hieruit blijkt, dat de tendenz van dit boek aezeltde is ais \^an Dr hamer's studie „Zielzorg en Psychiatrie", want ook üovet is de mening toegedaan, dat de zielzorger psychologisch en medisch gevormd moet zijn. De opzet van ±5ovet's studie is ecliter breder en de aanpak in uitwerking geheel anders. Dit laatste blijkt al dadelijk uit het eerste hoofdstuk, waarin zeer diepgaand het verscml wordt besproken tussen geneeskunde en psychologie enerzijds en zielzorg anderzijds. De eeistgenoemden hebben slechts te maken met de drie aspecten van de menselijke persoon, ie weten lichaam, ziel en geest; de laatste heelt betielsking op de menselijke persoon als totaliteit iii zijn vernouuing tot de Goodelijlce Persoon. Men zou het ook zo kunnen zeggen: de belangstelling van de geneesheer en psycholoog richt zich op de biologiscne, psychologische en sociologiscne levenssfeer van de mens, terwijl de belangstelling van de zielzorger zich meer richt op de religieuze levenssleer, ol de existentie van de menselijke persoon als zinvolle invoeging m de Goddelijke orde. M.a.w. de arbeid van de predikant speelt zich in een andere dimensie ai dan de arbeid van de medicus ot de psycholoog. Behalve verschil is er echter ook overeenkomst tussen deze drie takken van arbeid en wel deze, dat zowel de geneeskunde, als de psychologie, als de zielzorg betekent een zorgen voor de persoon, voor de gehele mens. Want de zielzorger, aldus Bovet, is het niet alleen te doen om het eeuwige leven, maar ook om het tijdelijk leven, omdat de eeuwigheid alle tijdelijkheid doordringt. Vanuit deze visie nu bespreekt Bovet achtereenvolgens de mens en de orde waarin hij staat, de mens en de machten die de mens aangrijpen, het probleem van zonde en bekering, de vruchten van de Geest en ten slotte de kansen voor en de persoon van de zielzorger. Een greep uit de rijke inhoud — karakterologie, parapsychologie, ziekten, wondergenezingen, morele omkeer, leven en dood, de waarheid aan het sterfbed, de nood der gemeenschap, verslavingen, huwelijksproblemen — moge voorts genoeg zijn om te doen Zien hoeveel diverse onderwerpen in dit interessante boek worden behandeld. Met een enkele critische opmerking willen wij ten slotte deze recensie beëindigen. Is het waar, dat het sterven van de mens op zichzelf en als zodanig

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen