1953 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 38

24

G. A. LINDEBOOM

ziekte een storing in de machine. Het is de taak der geneeskunde deze op te speuren en vervolgens op te heffen. Zij komt zo op écn lijn te staan met de techniek. In die richting heeft de chirurgie zich gevi'eldig ontwikkeld en grote dingen leren doen. In sommige opzichten heeft de arts het gemakkelijker dan de ingenieur. Moet de laatste gebroken delen weer aan elkaar lassen, de heelkundige plaatst de gebroken einden van een bot tegenover elkaar, en fixeert ze zo : de benige verbinding brengt het lichaam dan zelf verder tot stand. De eigen geneeskracht van het organisme, deze vis medicatrix naturae aanvaardde de medische wetenschap stilzwijgend, zonder de teleologische tendenz daarin te waarderen. Maar ook in de inwendige geneeskunde gevoelde de arts zich allengs als een ervaren ingenieur. Wanneer een lijder bijvoorbeeld klaagt over grote vermoeidheid, pijn en branden van de tong en zwakte in de benen, en bij onderzoek geelachtig bleek ziet, zal de arts trachten uit te maken, of hier niet een pernicieuze anaemie in het spel is. Wijst het onderzoek van bloed en beenmerg inderdaad daarop — welnu, dan geeft hij lever- of vitamine B12 injecties, want daar schuilt dan het defect. Binnen enige dagen voelt de patiënt zich reeds geheel anders, het eigenaardige ziektegevoel verdwijnt, van een kribbig en prikkelbaar mens wordt hij weer handelbaar en beminnelijk in den omvang (is het psychische toch ook niet eigenlijk een epiphaenomeen van het lichamelijke?); straks is er een stroom van jonge rode bloedcellen in omloop, het haemoglobinegehalte stijgt, de bleekheid verdwijnt, en de lijder geneest. Blijft dit effect uit, dan is de diagnose verkeerd geweest en heeft de ingenieur zich vergist. Bij een goede onderkenning van het beeld mist dat nooit en in de behandeling van de pernicieuze anaemie beleeft de internist het ideale optreden als ingenieur van het hchaam. Met de prikkelbaarheid van den lijder, zijn levensomstandigheden, zorgen en noden heeft hij eigenlijk niet van doen — hij kan de diagnose in het laboratorium stellen en vandaar zijn voorschriften geven. Het is alles een kwestie van goede techniek. Verzet de patiënt zich onverhoopt tegen de punctie om bloed of beenmerg te bekomen, dan is het een zaak der medische kunst, van goede bedside-manieren, om deze weerstand te overwinnen. Want door wat de patiënt zelf zegt of doet, dient de arts zich niet te laten beïnvloeden. In de onbewogen, gedistantieerde houding van den natuuronderzoeker bevindt ook hij zich het beste, evenals

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen