1953 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 51

DE BETEKENIS DER PSYCHOSOMATISCHE GENEESKUNDE

37

en onderworpen aan alle wet en drift der natuur, en toch met een goddelijken adem in de neusgaten, met een besef van iets, wat boven het vlak dezer wereld uitgaat. Het burgerschap van twee werelden, eens zijn grootheid, thans als doem ervaren, bepaalt zijn signatuur. Het specifiek-menselijke, geestelijke beginsel, maakt het biologisch gegeven anthropos, naar Origenes' woord, tot anthropos anthropos, den echten mens. Die vrijheid en verantwoordelijkheid van den mens ligt verankerd in zijn geest, zijn pneuma, dat zich verheft boven en tegen den drang van het zuiver biologische, psychosomatische, het bezielde vlees. Zo kan de mens zelfs een zekere verantwoordelijkheid voor eigen ziekte aanvaarden, iets waarvoor binnen het zuiver psychosomatische kader nauwelijks plaats is. Het psychosomatisch denken dient zich te verwijden tot een mensbeschouwelijke bevatting der ziekte. Het uitgangspunt en het doel der geneeskunde wordt dan niet een bepaald ziektebegrip, maar de ontmoeting van dokter en zieke als van mens en mens, waarin de eerste zijn natuurwetenschappelijke kennis mede brengt om een hulp te verlenen, die haar wezenlijke waarde niet het minst ontleent aan de houding, waarin zij gegeven en ontvangen wordt. Zo gezien wordt de psychosomatische geneeskunde een phase in de ontwikkeling van een natuurwetenschappelijke naar een menskundige geneeskunde, die voor alles behoefte heeft aan een medische anthropologie, een algemene leer van den zieken mens. En zulk een medische anthropologie zal naar onze overtuiging moeten wortelen in een Bijbelse anthropologie. Het komt mij voor, dat het een grootse taak voor Christen-artsen is om in de practische en wetenschappelijke geneeskunde een beschouwing van den mens hoog te houden, die hem niet maar als een biologisch gegeven ziet, dat de arts naar eigen inzicht en willekeur met allerlei middelen naar lichaam en ziel kan beïnvloeden en beheersen, maar die hem zelfs in de huiveringwekkende ontluistering van het lichaam en diepste onttakeling van den geest, blijft waarderen als drager van een goddelijk beeld, naar herkomst en bestemming. Hebben wij — en nu keer ik terug tot het jiunt van uitgang en denk ik weer aan het geslacht van de oprichters dezer vereniging — hebben wij het gemakkelijker dan Hermanides en de zijnen, wier denken lag onder den ban van de ijzeren, eeuwige natuurwetten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen