1953 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 113

UIT DE PERS

95

geboeid op een stoel gezet en de dokter wilde juist met zijn werk beginnen, toen de man plotseling zei „Ik zal maar bekennen ik heb de moord gepleegd" Vraag Is een tandarts verplicht zich tot dit werk te lenen'' (Red ) Uit Medische nood in tropenland, ojjicieel orgaan van de Vereniging Simavi a. Brillen (een sprookje). Heel lang geleden was er eens Ja, zo begonnen gewoonlijk de sprookjes, waarde lezer, maar mijn sprookje is modern, en daarom begin ik opnieuw Nog maar kort geleden, op een van mijn routinebezoeken aan het Hansenarium (leprahospitaal) bij Pelantungan, en beizig met het behandelen van een der zieken, zag ik voor de deur der onderzoekkamer een groep van patiënten zich verdringen Op mijn vraag aan de verpleger wat ZIJ wilden, antwoordde hij „Zij willen allen een donkere bril van u hebben" Nu moet ik hier even voor de dmdelijkheid vertellen, dat het mede het ernstige van de lepra is, dat naast de huid vaak ook de ogen worden aangedaan Vaak is het lichaam nog fit en zijn de ledematen nog gaaf, maar kijken de ogen ons aan met een vochtige, ik zou willen zeggen treurige blik In vroeger dgen, als wij daze ogen met onze gewone loupe bekeken, konden wij meestal geen afwijking vinden, maar toch klaagden de zieken over hetbranden en tranen der ogen Het is een der nieuwere, macMige hulpmiddelen der oogheelkunde geweest, de z g „spleetlamp", die ons geleerd heeft, dat vaak al in het begin der ziekte aan het hoornvlies en later ook aan het regenboogvlies, kleine veranderingen kunnen optreden, die het ,,branden" der ogen verklaren, en die maken, dat zo vele dezer Hansen-patienten lichtschuw zijn en om een donkere bril vragen En zo kwam het ook, dat op die dag een tiental der patiënten op Pelantungan zich voor de deur der onderzoekkamer vei drong en vroeg een donkere bril En nu begint dan het sprookje, want tot die tijd had ik steeds moeten antwoorden, dat ik deize brillen met had, zij waren immers veel te duur Maar die dag gebeurde er iets als een wonder, want ik ging naar een klein, wat onaanzienlijk kistje, dat op tafel stond, en daaruit toverde ik de mooiste donkere brillen, grote en klemeie en ook leesbrillen m allerlei grootte en sterkte voor de dag En sindsdien wanneer ik ook op tournee ga, gaat dit kistje met mij mee en geef ik aan iedere Hansenpatient, die over zijn of haar ogen klaagt, zo'n stevige donkere bril En dit kunnen-geven van deze brillen, naar behoefte, „om met", geeft steeds weer, heel even, een gevoel van ontroering tegenover deze zieken, die zoveel moeten missen en van wie vele van 's levens vreugden zijn afgenomen Dut kistje met zijn vele en goede brillen, daze moderne doos van Pandora voor onze zieken hier, is een gift van Simavi Maar het sprookje is nog niet uit De vele goede gevers, aie achter Simavi staan, hebben

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen