1953 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 291

OVERHEID EN ZIEKENFONDS

261

te isoleren. Het particulier initiatief kan hier dan ook praktisch weinig doen. Vandaar dat voor de Staat in al deze en dergelijke gevallen een belangrijke taak is weggelegd (Inspectie volksgezondheid). Ten op/ichte van de individuele gezondheidszorg ligt de zaak echter anders. Bij ziekte en ongeval toch betreden wij het terrein van het zgn. private leven, zoals dit in de gesloten woning binnenskamers wordt doorleefd en dit private leven valt buiten de bemoeienis van de Overheid. Zoals wij immers zelf zorgen voor ons voedsel en onze kleding, zo behoort ook de zorg voor de welstand van ons lichaam en onze geest tot onze persoonlijke plichten. De onderdanen van de Staat hebben in dit opzicht een rechtstreekse verantwoordelijkheid, welke ze niet zo maar aan anderen kunnen overdragen. Uit deze stelling vloeit onmiddellijk voort, dat primair hier een taak ligt voor het individu en dat deze zorg niet, althans niet in eerste instantie, berust bij de Overheid. Wanneer er derhalve bij de individuele gezondheidszorg van Overheidsbemoeienis sprake is, dan zal deze zorg altijd een secundair en bemiddelend karakter dienen te dragen. Zowel Kuyper als Colijn hebben er steeds met nadruk op gewezen, dat de Overheid in zake de volksgezondheid wel een roeping heeft te vervullen, maar dat deze Overheidstaak altijd een beperkt karakter draagt, vermits naast en tegenover de Overheid staat de roeping der onderdanen om voor eigen gezondheid, en voor die van de aan hen toevertrouwde personen zorg te dragen. Met deze kennis gewapend willen wij nu eens gaan bezien de verhouding Overheid—Ziekenfonds, met name onder de loupe nemen de vraag : wat is de taak van de Overheid in deze? En dan moet het antwoord luiden: slechts dit, dat zij die voorwaarden schept, waardoor ieder burger aan deze plicht tot gezondheidszorg kan voldoen op redelijke, billijke en sociaal-verantwoorde wijze. Of anders gezegd, het is de taak van de Overheid zodanige voorzieningen te treffen, dat deze phcht tot verzorging der gezondheid van zich en de zijnen voor geen enkele groep der bevolking geheel of gedeeltelijk onuitvoerbaar wordt. Uitgaande van deze leidende gedachte en in aanmerking genomen het feit, dat een groot deel der bevolking tegenwoordig niet meer in staat is zelf het volledige risico voor een alzijdige geneeskundige verzorging te dragen, is een ziekenfondswet, welke deze materie, zowel principieel als praktisch regelt, alleszins te verdedigen. Men houde evenwel goed in het oog, dat de individuele gezondheidszorg allereerst en allermeest persoonlijke plicht is, waarbij de Overheid slechts een controlerende en een aanvullende taak heeft te verrichten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen