1953 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 179

monden Men moet den moed toch maar nooit opgeven. In de Ie aflevering van dezen 51en jaargang werd (p. 5) de opmerking herhaald, die prof. Lindeboom, als secretaris der redactie, in het jaarverslag over 1949 (48e jg, p. 145, 1950) gemaakt had: „Er bestaat geen rubriek „Ingezonden stukken", eenvoudig omdat er geen ingezonden stukken worden gestuurd. Zo is er nooit enige reactie op enig artikel in het orgaan. Dit is te betreuren." En zie, deze opmerking is bij een onzer lezers in goede aarde gevallen en hij heeft met een vriendelijk begeleidend schrijven zijn reactie op een artikel van prof. Lindeboom over de betekenis der psychosomatische geneeskunde als „ingezonden" aangeboden. Het verheugt ons ook, dat prof. Lindeboom bereid gevonden werd, onmiddellijk te 'antwoorden. Dat is vooral met het oog op de omstandigheid, dat „Geloof en Wetenschap" slechts om de 2 maanden verschijnt, van grote waarde voor de actualiteit. Aan beide heren wel de dank der redactie. En zo is daarmede deze nieuwe rubriek, waarvan de inhoud (zonder dat ook maar het minste ten nadele daarvan bedoeld is) uiteraard buiten verantwoordelykheid der redactie valt, geopend. Moge het eerste schaap door vele anderen gevolgd worden. De Redactie. In het artikel over de betekenis der psychosomatische geneeskunde 1) behandelt Prof. Lindeboom twee grondvragen, n.l. die der psychogenese en die der psychosomatische specificiteit en pleit dan voor „zorgvuldige analyse van één ziektegeval". Het komt mij echter voor, dat de natuurwetenschappelijke psychosomatische geneeskunde (Von Weiszacker) wel wat te karig wordt beoordeeld, al zal dit zeker niet het doel moeten blijven. Via statistieken, gebaseerd op groepspsychologie, b.v. van vrouwen in het climacterium, zal men toen moeten komen tot het aanvaarden van psychogenese, ter verklaring van bepaalde, veelal nog geheel of ten dele onverklaarde ziektebeelden. Eerst daarna kan één ziektegeval zorgvuldig geanalyseerd worden. Liever dan te constateren dat de psychosomatische geneeskunde zich reeds weer op een tweesprong bevindt, zou ik willen poneren dat de beide methoden elkaar moeten volgen. Eerst nadat een nieuw ebouw ruw is opgetrokken, gaat men met de afwerking er van eginnen. De psychosomatische geneeskunde zal in haar ontwikkeling niet moeten blijven „steken in een soort psychobiologie, die vóór alles op ^) Geloof en Wetenschap, 51e jaargang, No. 1, blz. 22 e.v.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen