1954 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 267

WAT IS DE MENS?

229

hij in de genitale phase terecht komt. Zijn lichaam heeft vooral de betekenis van constitutioneel moment en moet in laatste instantie dienst doen om theoretische controversen schijnbaar tot een oplossing te brengen. De psycho-analyse heeft zich in verschillende richtingen ontwikkeld. Zowel wat de opvattingen omtrent structuur en dynamiek van het onbewuste betreft, als de via droom en neurotische symptomen zich onthullende symbolen zien we een grote differentiatie optreden. Freud, Jung en Adler hebben niet veel meer met elkander gemeen, dan dat ze alle drie het onbewuste exploreren. Wederom is er sprake van theorievorming, zij het nu in een dynamisch-psychologisch structuurverband. We zien een grote keten van in hoofdzaak causale, in mindere mate begrijpelijke samenhangen. In de psycho-analytische behandeling wordt de behandelde medemens als bij de teugel gevoerd naar zijn jeugdcomplexen, hij wordt opgeroepen tot een herbeleving van zijn jeugdtraumata. Zijn levensweg wordt hem door de ogen van de psycho-analyticus nogmaals op een eigen wijze getoond. Freud wijst hem op een aantal klippen, waaraan hij zich in de jeugd verwond kan hebben, het oedipuscomplex, castratiecomplex, enz., verstarde knooppunten op zijn levensweg. Jung daarentegen opent hem naast zijn individuele levensweg vergezichten naar archaïsch-mythologische werelden. Door de verstrikkingen te zien, zouden deze als het ware wegvallen. Ziet men zijn levensgeschiedenis in het juiste licht — volgens de psycho-analytici is dit in hun licht — dan breekt de klaarheid door. De mens is pas zichzelf als hij zichzelf kent, als hij in een kennende relatie tot zichzelf als levensgeschiedenis is gesteld. Jung brengt dit tot uitdrukking via het niet canonische Bijbelwoord: ,,Als ge uzelf kent zijt ge zalig, als gij uzelf niet kent, zijt ge vervloekt". Is de mens met zichzelf in het reine, dan is hij het ook met de wereld; vanuit de zelf-herwaardering na interpretatie ontstaat wederom een aangepast wereldbeeld. Comprendre c'est tout pardonner; begrijpen heeft hier echter niet zelden de betekenis van een grijpen, dat gemakkelijk tot een vergrijpen kan worden. De psycho-analyse roept de mens op tot het indirecte zelfgesprek, zij stelt als eis, dat de mens van tijd tot tijd op zijn levensweg blijft staan, mijmerend over zichzelf, dan wel zichzelf onverbiddelijk corri-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen