1954 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 161

HOE WERKT ONS ZENUWSTELSEL?

131

De volgende stap is die van de prikkeloverdracht van de ene vezc^ op de andere via de synaps, d.i. de verbinding van het ene zenuwuiteinde met het volgende of van een zenuwvezel op een orgaancel, bijv. een spiervezel. Volgens Eccles is er geen continuïteit, maar alleen nauw contact tussen de celuitlopers. Voor de overdracht der prikkels in dit neuromusculair contact bestaat een chemische hypothese. In de vexel wordt nl. actetvlcholine gevormd en opgestapeld. Wanneer een zenuwimpuls door de vezel loopt, wordt een kleine hoeveelheid acetylcholine vrijgemaakt. Dit diffundeert door de zenuweindorganen en raakt verbonden aan de receptor van de spier-eindplaat. Hier wordt het door een -cholesterinase, die geconcentreerd is aan de eindplaat van de spier, snel afgebroken (paar milliseconden), maar heeft dan al de eindplaat gedepolariseerd en ook hier begint dan de geleiding langs de vezel. Bij overdracht gebeurt dus het volgende : 1. Synthese van acetylcholine en opstapeling er \"an in de zcnuweindorganen.. 2 Vrijmaking van acetylcholine door zenuwimpuls. 3. Diffusie door het eindorgaan. Snelle verbinding met membraanreceptoren en vorming van eindplaatlading. 4. Destructie van acetylcholine door cholesterinase van de spiervezel eindorganen. 5. Depolarisatie, die zich langs de vezel voortzet. Is daarbij het critisch niveau bereikt, dan wordt de impuls opgewekt. Ook deze gang van zaken is op verschillende wijzen getest, o.a. door het acetylcholine weg te zuigen en quantitatief te bepalen ! De neuromusculaire transmissies zijn het meest onderzocht en vormen de basis voor het onderzoek van alle andere periphere verbindingen en ook voor de centrale synapsen (transmissiestations). De chemische hypothese (acetylcholine) werd experimenteel bevestigd en de berekende ionenvloed door de eindplaatmembraan is zo hoog, dat de enig mogelijke verklaring schijnt, dat de chemische overdrager actief de hoge weerstand van de oppervlakte membraan heeft verbroken, zodat de ionen vrij konden doorstromen. Nu wij weten, hoe een impuls verloopt en wordt overgebracht, is het gemakkelijk te begrijpen hoe een reflex tot stand komt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen