1954 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 164

134

A. VAN DER ZWAN

gelijken met een borduurwerk van uniforme kruissteken of bij de overdracht in de televisie). Deze activiteit heeft ten gevolge een verhoogde synaps efficiency door heel dit patroon, dat op haar beurt, neigt om het meest waarschijnlijke patroon te worden bij een volgende aanvoer van prikkels van een soortgelijk karakter als de eerste. Zo wordt een structurele basis gelegd voor het opstapelen van informaties, iets, wat van het hoogste belang is voor bijv. de herinnering. Hiermede zijn wij aangeland bij de hersenschors, het hoogst gedifferentieerde en meest complexe deel van het centrale zenuwstelsel. Aan het begin van mijn voordracht heb ik vrij uitvoerig stilgestaan bij de verschillende corticale velden en hun functies. Nu wil ik spreken over de wijze, waarop zij die functie uitoefenen. De cellen in de cortex verschillen -over het algemeen in grote trekken niet van die in de rest van het zenuwstelsel en het ligt voor de hand, dat hun werkwijze ook soortgelijk is. Evenals elders zijn de belangrijkste feiten over het gedrag van de zenuwcellen van de hersenschors afgeleid van hun electrische gedrag en eigenschappen. Maar het is moeilijk om deze te begrijpen, omdat allereerst de cortex zo enorm samengesteld is en de cellen in hun vezels gearrangeerd zijn in onvoorstelbaar gecompliceerde patronen (50.000 cellen per vierkante mm., 50.000.000.000 in de hele schors !). Bovendien is de schors onder gewone omstandigheden altijd in een toestand van voortdurende electrische activiteit. Toch is ook hier uit proeven met oppervlakkige, diepe en rhythmische prikkels gebleken, dat de electrische eigenschappen van de schorscellen dezelfde zijn als in de rest van het centrale zenuwstelsel. De voortdurende activiteit van de hersenen in waaktoestand kan door een electro-encephalograaf gemeten worden. Deze activiteit vertoont een bepaald rhythme, het zg. alpha-rhythme, dat verklaard wordt door een circulatie van impulsen in gesloten zich zelf steeds weer prikkelende ketens. Men stelt zich voor, dat de schorsactiviteit, die dit alpha-rhythme in het electro-encephalogram veroorzaakt, ontstaat, doordat de onderliggende celkernen van de hersenstam de cortex voortdurend bombarderen. Ieder actief proces doet dit alpha-rhythme verdwijnen en er komt een curve met vele kleine golven voor in de plaats. Ook in de slaap verdwijnen deze alphagolven, evenals de kleinere

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen