1954 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 102

82

J. LEVER

Ten slotte de chimpansee (fig 4). De mannetjes hiervan kunnen 1.70 m. lang worden met een gewicht van ±i 70 kg. Dit is de mensaap welke het meest op de mens lijkt. Linnaeus rekende hem zelfs tot hetzelfde genus Homo. Zij zijn meestal bruinzwart met een lichter aangezicht. Opvallend zijn de grote oren en de welvingen boven de ogen. Tot zover de kennismaking. Is de mens nu biologisch verwant met deze mensapen? Onder verwant verstaan wij hier nog slechts een vormvcrwantschap op dezelfde wijze als men kan zeggen dat de schilderijen van schilder A met die van B verwantschap vertonen. We denken hierbij dus nog niet aan afstamming. Op deze vraag moeten wij een bevestigend antwoord ge\'en. Hiervoor zijn vele argumenten aan te voeren Uit deze kiezen wij één der meest sprekende. Wanneer men een konijn inspuit met een geringe hoe^-eelheid bloed van een andere diersoort, b.v. van een paard, dan vormen zich in zijn bloed stoffen die specifiek op het vreemde bloed reageren. Tapt men nu na enige tijd wat bloed van het konijn af en voegt er \^ eer paardenbloed aan toe, dan ontstaat een neerslag. Een dergelijke neerslag treedt niet op wanneer men bij het afgetapte bloed koeienbloed voegt, daar hiertegen geen specifieke afweerstoffen aanwezig zijn. Op deze wijze kan men dus nagaan of 2 diersoorten verwant zijn, want in dat geval zal er een meer of minder duidelijke reactie optreden. Wanneer men nu een konijn geinjiceerd heeft met mensenbloed, dan kan men zo dus nagaan welke dieren met de mens verwant zijn. liet blijkt hierbij dat bloed van b v. paarden en honden geen reactie geeft met het van dit konijn afgetapte bloed. Bloed van platneusapen geeft een zeer gering neerslag, van smalneusapen een beetje beter. Orang-oetanbloed geeft een duidelijke reactie en chimpansecbloed geeft en zo sterk neerslag, dat het vrijwel niet van mensenbloed is te onderscheiden. Hieruit moeten wij dus concluderen dat onze bloedvloeistof een grote overeenkomst vertoont met die van de mensapen, met name met dit van de chimpansee. Wanneer wij nu vervolgens nader willen uitmaken welke recente mensaap ons het meest na staat, stuiten wij op grote moeilijkheden. Dan blijkt n I. dat de verschillende anatomische kenmerken tamelijk willekeurig onder de mensachtigen zijn verdeeld, zodat men steeds de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen