1954 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 156

126

IN MEMORIAM Dr J. F. REITSMA

heerst leidde hij de gang der besprekingen, nooit drong hij zijn visie op de vragen, die aan de orde waren, op de voorgrond, maar wanneer hij aan het eind een samenvatting gaf over het onderwerp en de bespreking, trof steeds hoezeer hij de stof in zich opgenomen en verwerkt had. In zijn slotoveiweging werd nooit gemist de verbindende schakel tussen de resultaten der wetenschap en het Christelijk geloof. Als zijn naaste medewerker in het Bestuur heb ik hem gedurende de langste tijd van zijn ambtsperiode mogen ter zijde staan. Nog zie ik hem in de geest staande achter de groene tafel, zijn rijzige gestalte iets gebogen over het Woord, dat hij opende bij het begin der vergadering. Nadat hij een Schriftgedeelte had voorgelezen, dat nauw verband hield met het te behandelen onderwerp, droeg hij in een innig vroom gebed de belangen der Vereniging op aan Hem, Wiens zegen hij vroeg over de werkzaamheden, die moesten worden verricht. Als één der oudste leden vertegenwoordigde Reitsma ook een stuk traditie van onze Vereniging, die hij nog in haar eerste ontwikkeling had meegemaakt. Gaarne sprak hij over deze tijd en de grote figuren, die toen hun gaven hebben besteed aan de verdediging van het Christelijk geloof tegenover een materialistisch-mechanistisch georiënteerde natuurwetenschap. Maar niet minder had hij begrip voor de probleemstelling van de nieuwe tijd en volgde hij de ontwikkeling der moderne natuurwetenschap op de voet. Dit bleek bij de voorbereiding der vergaderingen, waarbij hij suggesties gaf over onderwerpen, die aan de orde moesten komen en namen noemde van leden, die hij geschikt achtte hierover te spreken. Na de oorlog achtte hij de tijd gekomen om zijn functie aan een jongere generatie over te dragen. Het was voor hem een reden van grote voldoening, dat Prof. Sizoo hiertoe bereid werd gevonden. Wij zullen onze oud-voorzitter Reitsma, wie zo rijke gaven door God waren geschonken, eerbiedig gedenken als een gaaf en evenwichtig mens, maar bovenal als een christen, die zijn leven verzoend wist door het offer van Christus. Zo laat hij ook in onze kring een lichtend spoor na en zal onder ons spreken, ook nadat hij gestorven is. J. H. LANDWEHR.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen