1954 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 218

184

G. A. LINDEBOOM

wonderteken wordt gezien (waarin het oordeel van den aanschouwer dus meer betekent dan het intieme mechanisme van het gebeuren), komt er meer ruimte voor een bespreking van de gebedsgenezingen van medisch standpunt. De vraag, of ze misschien natuurlijk kunnen worden verklaard, met als consequentie, dat ze dan geen echte wonder- of gebedsgenezingen zouden zijn, is niet meer alles beheersend. Men wordt zo bevrijd van een zekere bevangenheid, waarin men zo licht geraakt, wanneer men enerzijds den invloed van het gebed wil handhaven en anderzijds de karakteristieke gebedsgenezing wil reserveren voor een herstel, dat volkomen onbekend, althans onverklaarbaar is. Vervolgens kan men zo ook beter de wonderbaarlijke genezingen plaatsen, die bij allerlei sectarische stromingen in het Christendom en bij andere godsdiensten in het heden en verleden worden waargenomen. Hierbij komt dan, dat men zich niet ook meer zo bedrongen behoeft te gevoelen door het niet te ontkennen feit, dat bij voortschrijdende kennis het terrein van als van bovennatuurlijke oorsprong te beschouwen verschijnselen steeds kleiner wordt. Dit feit is onmiskenbaar en het is ook door het Christendom in de hand gewerkt. H. Bavinck wees er immers op, hoe het Christendom door met animisme en polytheïsme te breken, de weg voor het natuuronderzoek heeft vrij gemaakt. De mens heeft de neiging wonderbaarlijke dingen als rechtstreekse uiting ener Godheid te zien. De berichten van de zendingsvelden zijn daarmede in overeenstemming. De meteoorsteen komt echter niet rechtstreeks uit den hemel vallen en het voor ons allen nog zo mysterieuze effect van radar is natuurlijk te verklaren. Zo is ook de epilepsie geen morbus sacer, geen heilige ziekte meer. Dit proces van de ontgoding der natuur gaat nog steeds door. Goethe verhaalt, hoe zijn zuster, als ze naar een festiviteit zou gaan, dikwijls het gelaat vol rode plekken kreeg. Terwijl hij toch een der meest verlichte mensen van zijn tijd was, vond hij dit een zo vreemd verschijnsel, dat hij geneigd was aan iets daemonisch te geloven, terwijl wij het thans beschouwen als een gewone urticaria bij emotie. Wie heeft twee eeuwen geleden vermoed, hoe de hypnose, die de Grieken als een tempelslaap in de aesklepieia hebben gekend, een algemeen door gewone mensen op te wekken verschijnsel is? Het lijdt voor mijn besef geen twijfel, dat vele verschijnselen, die wij nog als volkomen onverklaard beschouwen, door volgende ge-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen