1954 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 82

66

J. A. VAN DER HOEVEN

contact zoeken? Wij keuren dat niet af, maar met de eerste intieme beroering hoort dan ook het huwelijk gesloten te zijn. Het is een schande, dat juist in onze kerkelijke kringen zo vaak gezien wordt, dat een meisje één, twee, soms vele jaren verloofd is en dat het tot de diepste intimiteiten gekomen is, en dat daarna toch weer de verloving verbroken wordt. Wij zijn van mening, dat een jonge m.an alles in het werk behoort te stellen om van het mysterie „vrouw" iets te doorgronden en dat alleen in eerbied voor de andere sexe. Geen verloving, waarin het lichamelijke direct op de voorgrond staat, maar een trouwe vriendschap, waarin ook rustig meerderen delen kunnen. Dat is immers het merkwaardige verschil tussen vriendschap en liefde, dat de eerste met meerderen, de tweede maar met één mogelijk is. In zo'n verhouding zullen de partners heel wat meer kunnen leren van de verhouding der sexen in het algemeen, maar ook van degene, die schijnt onder die anderen voortreffelijker te zijn, dan in een lange verloving. Onlangs hoorde ik een specialist-vrouwenarts zich beklagen over de geremdheid en frigiditeit, die zich juist openbaarden bij zijn kerkelijk georiënteerde patiënten. Ik geloof, dat dat overdreven is, maar het is een feit, dat het op een bepaald niveau spanningen oproepen, telkens weer, die, althans bij de vrouw, niet tot de volledige ontspanning leiden, allerlei ongeregeldheden in het organisme teweeg brengen. En daarom is onze conclusie: geen verloving of de datum van het huwelijk moet op vrij korte termijn vaststaan. Maar dan is het geven van de verlovingsring ook het vaste teken van de belofte, dat men elkaar nimmer meer verlaten zal, d.i. in waarheid de belofte van een huwelijk. En in die verlovingstijd is alles geoorloofd, dat wil zeggen: voortgaande intimiteit; natuurlijk niet: volledig geslachtsverkeer. Dan is het zelfs goed, dat het elkaar lichamelijk leren kennen een inleiding vormt tot de straks komende officiële huwelijkssluiting. Naar onze overtuiging is dan immers deze officiële sluiting maar een fase. Het huwelijk als de absolute gebondenheid van twee partners wordt gesloten bij de verloving. Dat is in wezen geen zaak van de maatschappij, noch van de kerk. Dat deze toch ingeschakeld moeten worden, is vanzelfsprekend ook onze mening, en wat het rapport schrijft hierover, b.v. over de juridische noodzaken, is voortreffehjk.

Het is helaas voorgekomen, dat een kerkbode-redacteur dit rapport „schunnige lectuur" heeft genoemd. Juist de openheid, waarmee hier

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen