1954 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 191

ZONDE EN ZIEKTE O door Prof. Dr K. J. POPMA

I. Onwillekeurig stellen we ons het verband tussen zonde en ziekte wel eens wat primitief voor: een jongentje steelt pruimen en krijgt een uur later vreselijk pijn in zijn buik. Misschien heeft hij snel en schrokkerig gegeten, of er te veel achter elkaar doorgeslokt, en zowel deze schrokkerigheid als de overmaat werden beïnvloed door het besef, iets verbodens te doen en betrapt te kunnen worden. Mogelijk zegt zijn moeder 's avonds tegen hem; dat is je straf, ventje, had je maar niet moeten gappen. Iets gecompliceerder is het geval van de dronken soldaat: hij was dermate beschonken, dat hij weinig macht over zijn benen had overgehouden; bij een bocht van de weg tuimelt hij in een diepe sloot en verdrinkt. Wel een zware straf voor een glaasje-te-veel; maar de overlevenden kunnen er uit leren: mijd de borrel, en je loon is dat je niet, althans niet op deze manier, te water raakt; bovendien kan de nuchtere misschien beter zwemmen dan de met drank bezwaarde mens, in elk geval heeft hij Wel iets meer besef van de toestand: hij kan gaan schreeuwen, hij weet dat hij in gevaar verkeert, terwijl zijn dronken broeder wellicht de illusie koesterde in bed te glijden. Mocht de dronken soldaat ons niet helemaal overtuigen, beter staat het in dat opzicht met de man die een publieke vrouw volgt. Het resultaat van zijn losbandigheid is een venerische ziekte, die hij stellig als directe straf op zijn uitspatting mag beschouwen. Toch zijn er enige bezwaren aan te voeren. Niet alle pruimenstelende jongentjes krijgen deswege pijn in hun buik; sommige dronken soldaten zien kans, hoe vreemd hun lichaam ook over de weg zwaait, de sloot te mijden, en andere die er in tuimelen worden door het koude water ontnuchterd; en wat losbandige mannen aangaat, sommige worden helemaal niet ziek, hetzij zonder aanwijsbare oorzaak, hetzij wijl ze een rubber voorwerp gebruikten. Soms lijkt het wel, dat hot ^) Referaat, gehouden op de bijeenkomst van de Christelijke Vereniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland, op 29 Mei 1954, te Amsterdam.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen