1954 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 160

130

A. VAN DER ZWAN

De eigenschappen van de oppervlaktemembraan veranderen dan snel. Het ontwikkelt een hoog specifieke doorlaatbaarheid voor natrium ^'ia een natrmmdragend mechanisme. De positieve lading van de natrinmionen ontlaadt de membraan, waardoor dit natriumdragend mechanisme nog versneld wordt. Dit duurt zo lang, tot de negatieve lading in de vezel wordt omgezet in het tegenovergestelde: omkering der electrische lading. De binnenkant is dan positief geworden t.a.v. van de buitenzijde. Is dit bereikt, dan is het natriumdragend mechanisme uitgeput en wordt de kaliumdoorlaatbaarheid weer verhoogd. Het kalium vliegt daardoor naar buiten, ieder kaliumion met een positieve lading. Zo wordt de oorspronkelijke lading in rust weer hersteld (binnen een milli-seconde!). Door dit electrolytenspel wordt de impuls verklaard. Immers, als ergens deze activiteit begint, zal de eerste verandering in electrische lading de dichtstbijzijnde area op haar beurt depolariseren. Hier vindt dan hetzelfde plaats en zo vliegt dit electrisch chemische proces langs de zenuwvezel. De actieve lading of potentiaal wordt dus verklaard door een cirkelgang van doorlaatbaarheidsveranderingen, verlopend langs heel de membraan. De onmiddellijke bron voor een impuls is het opnemen van een kleine hoeveelheid natrimnionen en het verlies van een kleine hoeveelhend kaliumionen, door welke prikkel dan ook. De vezel bezit een hoge reserve aan energie, want zij bevat grote hoeveelheid kalium en lage hoeveelheid natrium. Men noemt dit de ionen-hypothese van de zenuw-impuls of -geleiding. Dit is echter niet een hypothese zonder meer. Het is nl. experimenteel gelukt om de natrium-kalium concentratie vast te stellen, gedurende zo'n proces, door het plasma uit de zenuwvezel te zuigen en te onderzoeken. En ook de doorlaatbaarheid is getest door de milieus te veranderen en opnieuw te nemen. Directe metingen van de actie potentiaal van de membraan met micro-electroden zijn eveneens godaan, evenals directe metingen gedaan zijn van de hoeveelheid natrium- en kaliumionen, die door de membraan heengingen. Al deze metingen gaven een bevestiging van de bovengenoemde ionentheorie.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen