1954 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 222

188

G. A. LINDEBOOM

biddenden mens, dan van den horenden mens. Zeker zal het gebed ook een psychologisch te benaderen uitwerking hebben, maar als het waarachtig gebed is een ontmoeting tussen den mens en God, dan spreekt en handelt God daarin ook op een wijze, die ons verstand verre te boven gaat. Het lijkt mij echter aannemelijk, dat zulk een vv'crking dan ook als het ware centraal, in het middelpunt van zijn bestaan zal aangrijpen en van daaruit zal uitstralen naar ziel en lichaam, niet van boven of buiten af, zoals bij een zalf op een huidwond, doch in een werking op den mens als geheel. Deze beschouwing gaat uiteraard alleen op voor de genezing op het gebed van den zieke zelf. Maar er zijn ook zeer opmerkelijke genezingen door het gebed van anderen, waarvan de zieke zelf niet eens altijd iets weet. De intensieve voorbede door gebedskringen wordt soms verhoord op een bijzondere wijze, die medisch niet mogelijk, of zeer onwaarschijnlijk werd geacht. Weatherhead wijdt een hoofdstuk aan de practijk van deze „intercessie". Aan de bede: ,,Genees alle zieken" hecht hij, terecht, weinig waarde. Men weet nu eenmaal, dat dit niet zal gebeuren. De voorbede, de intercessie, moet zich richten op een bepaalden zieke. Hij heeft den indruk, dat zij bij een kind veelvuldiger werkzaam is, wellicht omdat de geest van een kind minder is ommuurd door vooroordelen, angsten en remmingen. Hij wijst er op, dat bij zulk een intercessie, de intensiteit van het gebed van grote betekenis is, als ook de omstandigheid, dat de bidders den zieke kennen en sterk aan hem denken, zonder hun gedachten te laten afdwalen. Hij beschrijft zijn eigen methode als volgt: ,,First of 'all, I find that only three of four cases can be lifted to God in prayer. It puts a very great strain on the congregation to ask people to steady their minds and hold them in intense prayer and longing for particular cases of illness. If I have the permission of the relatives I mention the name of the patient because where the patient is known and loved its seems to me that the faith and care of the congregation can be called out more potently. Here, perhaps, is one of the scieatific conditions of availing prayer. Then I try te make an imaginative picture of what is actually happeing (Beschrijving van den zieke). In imagination (I say so the people) go into the ward and stand with Christ next to her bed. Do not pray that she may become better, because that is putting her cure in the future. Believe that at this very moment Christ is touching her life, and that his healing power

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen