1954 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 124

98

J. LEVER

De mensapen sluiten hun groei als volgt af: de gorilla na 7 jaar, de orang na 12—14 jaar, de chimpansee na 11—12 jaar. Daar slaat de mens tegenover met 19—22 jaar. - ' ' Ook de groei-intensiteit is geheel verschillend. Bij alle dieren wordt de groei hoe langer hoe langzamer en het eind valt ongeveer samen met het intreden van de puberteit. Bij de mens is juist de puberteit een der meest intensieve groeiperioden. Ook hier zien wij dus een duidelijk verschil. Hel laatste verschilpunt waar wij op wijzen willen is de levensduur. Het blijkt n.l. dat zowel orang, als gorilla, als chimpansee slechts zo ongeveer 30 jaar oud kunnen worden. De mens kan dus zeker 2 a 3 maal zo lang leven dan de mensapen. Daar komt nog bij dat het ouder worden bij de mens, in tegenstelling tot de dieren, vaak gepaard gaat met een steeds verder gaande ontwikkeling van juist het specifiek menselijke. Het lichaam wordt minder krachtig, maar de geest bereikt „in de grijze ouderdom" vaak zijn hoogste bloei en draagt zijn schoonste vruchten. Wij zien dat bij de „ouderlingen in de poort", bij vele profeten, bij kerkvaders, bij kunstenaars of politici. Zo zien wij ook hier een opmerkelijk verschil met alle dieren. V. SLOTBESCHOUWING EN SAMENVATTING U zult zich wellicht gedurende het laatste kwartier verbaasd hebben dat er zulke grote verschillen zijn waar te nemen, maar misschien ook wel over het feit dat wij ons in het begin zo druk hebben gemaakt over de overeenkomsten. Hierbij moeten wij echter bedenken dat de gegevens over de verschillen pas gedurende de laatste jaren nauwkeurig bijeen zijn verzameld en vanuit het meer algemeen biologisch gezichtpunt, dat ik U schetste, zijn bezien. Dit betekent dus dat zij nog niet onder alle onderzoekers bekend zijn en tevens dat men het over de waarde hiervan nog niet eens is. Ook moet er op gewezen worden dat een volbloed evolutionist op zal merken dat deze verschillen heel best gedurende de evolutie van de mens en de mensapen uit hun gemeenschappelijke stamouders geleidelijk kunnen zijn ontslaan. De juistheid of de onjuistheid van deze opmerking is niet te verifiëren. De tussenschakels zijn, zo zij al geleefd hebben, uitgestorven en het is niet waarschijnlijk dat wij te eniger tijd nauwkeurig zullen weten hoe de duur van de zwangerschap en de groeiintensiteit bij deze wezens was. Wat wij echter wel met zekerheid

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen