1954 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 61

WAARDE VAN DE THEORIE VOOR INTEGRATIE IN DE CHEMIE 45

van de golffuncties der vier electronen voor het vierwaardige koolstofatoom en bevestigen de door Lewis gemaakte veronderstelling omtrent het wezen der covalente binding ^^). Van de genoemde benaderingsmethoden vindt vooral de molecular orbital-methode van Hückel uitgebreid toepassing voor de benaderde beschrijving van geconjugeerde systemen. Ze is met succes toegepast voor de beschrijving van het verband tussen de structuur van geconjugeerde systemen en de met de grondtoestand van deze systemen verband houdende grootheden als electronenaffiniteit, resonantieenergie, ionisatie-energie, dipoolmomenten, bindingslengten en polariseerbaarheid. Vooral door Mulliken, Lennard-Jones, Coulson en Longuet Higgins zijn belangrijke bijdragen op dit gebied geleverd i'^). De genoemde grootheden hebben niet slechts betekenis voor de beschrijving van de physische eigenschappen van de beschouwde verbindingen, doch zij verschaffen eveneens waardevolle gegevens voor de voorspelling van het verloop van vele chemische reacties, waarbij geconjugeerde verbindingen betrokken zijn i^). Voor de beschrijving van aangeslagen toestanden is de eenvoudige M.O.-benadering echter ontoereikend. De verwaarlozing van de onderlinge wisselwerking der electronen leidt tot onjuiste energiewaarden voor de aangeslagen toestanden. Goeppert-Mayer en Sklaris) hebben voor eenvoudige systemen een meer exacte oplossing gegeven door de wisselwerking der electronen in rekening te brengen. In de laatste jaren begint er steeds meer behoefte te bestaan aan een algemene benaderingsmethode, waarmede zowel de grondtoestand als de aangeslagen toestanden van meer gecompliceerde geconjugeerde systemen beschreven kunnen worden. De laatste tijd worden vooral door Craig, Roothaan, Mulliken en Parr pogingen in deze richting ondernomen 20). Uit dit korte overzicht moge U duidelijk geworden zijn van hoe grote waarde de theorie is geweest voor de integratie van het verband tussen eigenschappen en structuur der verbindingen en welke mogelijkheden tot integratie de moderne theorie biedt. Tot nu toe is de toepassing der quantum-mechanica in hoofdzaak beperkt gebleven tot systemen met niet-gelocaliseerde electronen. Het zal mede tot de taak van de chemicus behoren, naar mogelijkheden voor verdere integratie te zoeken. Daarbij hoede men zich voor een overschatting van de door quantum-mechanische benadering verkregen resultaten. Het trekken van

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen