1955 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 185

DE OORSPRONG VAN DE MENS

137

het Riss-Würm-interglaciaal en in het begin van het Würm-glaciaal (zie fig. 2), d.w.z. van ruim 150,000 tot 60 a 70.000 jaren geleden. De laatste hoofdgroep die wij moeten bespreken vormt de mens van de laatste ijstijd: Homo sapiens diluvialis. De eerste vondst hiervan werd in 1860 gedaan door E. Lartet bij het plaatsje Aurignac in Frankrijk. Momenteel bezit men restanten van ongeveer 180 individuen, welke over een zeer groot gebied van de Oude Wereld zijn gevonden : Frankrijk, Duitsland, Tsjecho-Slowakije, Siberië, De Krim, Noord-, Oost- en Zuid-Afrika, China, Java, en Australië. De bouw van deze mensen stemt in grote trekken met die van ons overeen (zie fig. 3) : hoog voorhoofd, afgerond achterhoofd, weinig ontwikkelde wenkbrauvvwallen, een kin. Zij hadden een grote herseninhoud, soms zelfs meer dan 1700 cc. (Chancelade), en waren ongeveer even lang als wij, met overeenkomstige rasverschillen. Wat betreft de datering: zij leefden gedurende het Würm-glaciaal (zie fig. 2), men schat van 60 a 100.000 tot 10 a 20.000 jaren geleden. Nu wij de 4 mensachtige groepen waarover wij het best ingelicht zijn — Pithecanthmpus, Sinanthropus, Homo neanderthalensis en Homo sapiens diluvialis — besproken hebben, kunnen wij ons vervolgens de vraag stellen of er aanleiding is te veronderstellen dat er een genetische relatie tussen hen en ons bestaat. Dat wij. Homo sajnens recem, van Homo sapiens diluvialis afstammen is wel zeker. De relatie tussen deze en de andere mensachtige vormen is echter punt van discussie. Het ligt voor de hand dat men aanvankelijk vermoedde dat Homo sapiens diluvialis van Homo neanderthalensis, deze van Sinanthropus en Pithecanthropus, en deze weer van mensapen, zoals de chimpansee, afstamt. Gedurende de laatste decennia begint het beeld van onze stamboom zich echter op verschillende punten aanmerkelijk te wijzigen. Deze wijziging betreft in de eerste plaats de relatie tussen Hovm sapiens diluvialis en Homo neanderthalensis. Bij de datering van de individuele vondsten bleek n.l. allereerst dat de neanderthalers niet steeds dezelfde bouw hebben gehad, maar dat het veeleer zo is, dat de typische neanderthaloïde trekken zich in de loop van de tijd steeds sterker hebben ontwikkeld. Het lijkt er dus op dat deze wezens zich in een steeds meer gespecialiseerde richting ontwikkeld hebben. Deze specialisatie-tendens brengt met zich mee, dat het zeer onwaarschijnlijk wordt dat Homo sapiens zich uit de Neanderthaler heeft ontwikkeld. In de tweede plaats, en dat onderstreept het zoeven meegedeelde

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen