1955 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 222

168

RONDBLIK

De avondsluiting werd verzorgd door ondergetekende Op de Zondagmorgen weid door di Lodder de morgenwijding gehouden, waarna ds C Aalders sprak over „Gemeenschap met God - wegen en wezen" Als thema voor dit diepgaand referaat had de spreker de 8e psalm ,,Als je God zo dicht bij je wilt hebben dat ei van gemeenschap spiake IS - aldus spreker - moet je geloven" Wanneer gelooft iemand' Geloven is meer dan aannemen op gezag Geloven is zoals de Catechismus zegt een zeker weten en een hartelijk vertrouwen Het gaat om dat zeker weten en dat zeker weten komt van binnen uit Hoe kom je aan dat zeker weten'' Met een aanhaling uit de Philippenserbrief komt spreker tot de conclusie, dat dat zeker weten er is als men Christus heeft leren kennen Wie Christus kent, komt uit de eenzaamheid tot de gemeenschap, tot de gemeenschap met God En deze relatie maakt dat de ander m ons leven niet meer object is Er komt een relatie subject-subject Er komt een nieuw levensgevoel, men is weer ingevoegd in de geschapen kosmos En als men Christus kent, wordt men als een kind dat vertrouwen heeft en eerbied en geduld en we gaan verliezen onze eigenwijsheid, onze eigenwaardigheid en onze eigenwilligheid Dit is het verliezen willen van het eigen leven om het te winnen In de discussie werden vragen opgeworpen en door spreker beantwoord, die wel gerechtvaardigde twijfel deden rijzen of, wat spreker had voorgesteld, wel met de duidelijk Bijbelse gedachte te rijmen viel Voor mijn gevoel ging de spreker in zijn antwoorden veel te ver, door het inlijven van de mens in de kosmische orde, als een centraal doet te stellen Met enige sprongetjes zou mens de gemeenschap met God hier bijna patreistisch kunnen uitleggen Niettemin was het zich verdiepen m deze degelijke voordracht en de uitermate boeiende discussie zeer leerzaam Na de alreeds vermelde rede van mevr dr ten Bokkel Huinmck voor de doktersvrouwen, sprak tenslotte nog dr de Ranitz, die, zelf jaren patient geweest zijnde, met recht kon spreken over „de mens in pyama en zijn dokter" Hij sprak over drie punten, die de zieken bezighouden a „Wat is de zin van mijn leven, nu ik niet meer werken k a n ' " b ,,Wat was de inhoud van mijn leven, zoals ik dat tot nu toe leefde'" c „Wat gebeurt er als ik straks sterven g a ' " Aan de hand van deze punten gaf spieker zeer ernstige tekorten aan, vooral van de ziekenhuisdoktoren, die het nooit tot een gesprek laten komen Van bijzonder belang is, dat de dokter voor hij zijn dagelijks werk begint, zich openstelt voor de geest der waarheid, dat is de Heilige Geest, en wij moeten zeer reëel weten, dat, als wij bidden voor onze patiënten, de Heilige Geest ook iets doet. Spreker besloot zijn rede met deze woorden Het waardeprobleem is het hart van de Psychologie, de kern hiervan is het liefdeprobleem, dat zelf als kern het menselijk lecht

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen