1955 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 38

22

G. A. LINDEBOOM

Kuyper plaatst zich hier op het standpunt, dat de medische wetenschap het alleen met het lichaam der zieken te doen heeft. Dit blijkt ook uit zijn nog nader te bespreken waardering van de psychiatrie. Met deze aanwijzing van hel object der medische wetenschap stemde Kuyper zeker overeen met de opvattingen, die destijds, aan het einde der vorige eeuw, in medische kringen heerste. De geneeskunde werd als een natuurwetenschap opgevat, en ziekte als een storing in het lichaam. Maar het is ook duidelijk, dat deze omschrijving van de medische wetenschap voor ons onaanvaardbaar is geworden. De geneeskunde begint zich thans juist bewust te worden van het feit, dat ziekte meer is dan een storing van het lichaam, dat in het ziek-zijn steeds de gehele mens mee doet, dat ziekte een wijze van mens-zijn is (von Weizsacker) 6), en dat het vergeten van deze notie de geneeskunde (en ook de zieken) onberekenbare schade heeft gedaan. Kuyper's brede oriëntatie op het terrein der wetenschap heeft hem zich doen aansluiten bij een gangbare opvatting, welke toch juist van Christelijke zijde onaanvaardbaar is. Hij zag over het hoofd, dat in zijn eigen kleinen kring enige jaren tevoren een man in zijn eenvoud het veel juister gezegd had. Immers in een voordracht: „De betekenis van het Christelijk geloof voor de geneeskundige wetenschap" zeide L. Lindebaom, die ook taak en plaats der psychiatrie beter zag, reeds in 1887: „De geneeskunde heeft den zieken mens tot voorwerp" ''). Deze uitspraak geeft verrassenderwijze precies weer, hoe de moderne medische wetenschap, anno 1954, het ziet. Zo kan het thans nog, of liever, zo wordt het thans weer gezegd. En deze opvatting is voor het geheel der medische wetenschap van kardinaal en vitaal belang 8). Door zijn enge, te enge begrenzing van het object der geneeskunde, kwam Kuyper ook in moeilijkheden met de psychiatrie. Zo zeer zit hij vast in zijn beschouwing, dat hij het psychisch leven als het erfdeel der philologische faculteit aanmerkt. Hij geeft geen blijk te weten van zuiver psychologische, niet-natuurwetenschappelijke methoden om het zieleleven van anderen te benaderen. Hij meent hier niet anders te kunnen, omdat de geneeskunde, onder den drang van haar eigen object, de ziel anders materialistisch zal willen verklaren. De redenering is dus duidelijk: geneeskunde is een natuurwetenschap, met als object het kranke lichaam. Om de eigenheid van het zieleleven te redden voor materialisering, blijve dit der medische wetenschap onthouden. De andere en betere reddingsmogelijkheid: de geneeskunde den zieken mens tot voorwerp te geven, kwam niet bij Kuyper op.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen