1955 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 323

RAAKVLAKKEN TUSSEN MEDISCHE EN PASTORALE ZORG

251

Anderen willen pas dan van menselijk leven spreken, wanneer men kan aantonen, dat er een religieus bestaan is geweest. Ik ben van mening, dat dit laatste inderdaad de juiste opvatting is. De bijbel leert ons de stoffelijkheid en de eindigheid van de mens. Hij heeft een open oog voor dit alles en maakt zelfs de stoute vergelijking met een dode hond. Reeds in Genesis wordt gesproken van de afkomst van de mens : geformeerd uit het stof der aarde. Zo staan de vondsten van het medisch wetenschappelijk onderzoek niet in strijd met wat de bijbel ons leert over de mens. Maar de mens moge dan een biopsychische eenheid zijn, evenals het dier, hij is in het bijzonder een schepsel Gods. Hij is geen substantie in zichzelf, dit wil zeggen, hij heeft niet de grond van zijn eigen leven gelegd. Hij kan ook de grond van zijn eigen existentie niet ontdekken zonder de ontmoeting met God, Die de grond van zijn bestaan is (Loen i)). In het moderne wijsgerig denken komt men meermalen de gedachte tegen, dat de mens in deze wereld geworpen is. Dit wekt allerlei associaties, waarvan wel de voornaamste is, dat er een blind noodlot is, dat de mens tegen zijn wil op deze planeet gezet heeft en hem daar in nood en lijden, uitzichtloos, laat rondzwalken. Het geworpen zijn wekt ook associaties in de richting van het gedetermineerd zijn. Immers men is een speelbal van het lot met alle gevolgen van dien. Onze cultuur is losgeslagen van het geloof; de wetenschap, een deel van de cultuur, is gesaeculariseerd. De wetenschap weet niet van het schepsel zijn, met als gevolg o.a. het verabsoluteren van het determinisme. Hiertegenover neemt de bijbel stelling. Immers daar is niet sprake van een geworpen zijn, maar van een geroepen zijn. De mens is een geroepene van Godswege. De oerzonde van de mens is, dat hij geen schepsel wil zijn, maar zelf de schepper. Hierdoor heeft hij de omgang met God verloren. Weet de geroepene van antwoorden, van leiding, van een opgedragen taak, van een gehoorzaam volgen van de hem voorgeschreven weg, de geworpene ziet slechts de zinloosheid van zijn bestaan, omdat hij de zin van zijn leven in zichzelf zoekt. In de moderne psychologie en filosofie wordt meermalen gewezen op de grote betekenis van de Ich-Du relatie, welke tussen twee mensen kan bestaan. Anderen twijfelen aan de mogelijkheid hiervan, omdat de mens geneigd is zijn medemens te objectiveren. En zodra een mens zijn naaste tot object heeft gemaakt, is het hem onmogelijk 1) Loen — De vaste grond.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen