1955 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 123

ABNORMALE ONTOGENESE VAN DE MENS

93

amenorrhoe en waren gewoonlijk steriel. Spoedig na de ontdekking van het insuline bleek, dat er meer kinderen van diabetische moeders geboren werden, maar eveneens viel het verschillende onderzoekers op, dat onder deze kinderen vaker congenitale misvormingen voorkwamen dan bij kinderen van niet diabetische moeders. Oakley en Peel (13) geven een overzicht van 142 gevallen. Ze vonden hierbij zeven maal zoveel ernstige abnormaliteiten als bij een even grote normale controle-groep. Miller (14) vond dat op negentien sectiegevallen van kinderen van diabetische moeders zeven één of meer afwijkingen vertoonden. Bij dit onderzoek bleek, dat alle stoornissen reeds voor het einde van de derde maand van het intra-uterine leven aanwezig waren. Onder deze afwijkingen waren vele van orthopaedische aard. Ook hier heeft men zich afgevi-aagd of de gevonden afwijkingen als zuiver genetisch moesten worden beschouwd, dan wel misschien veroorzaakt zouden zijn door de endocrine afwijking of door het synthetisch bereide insuline. Met behulp van uitgebreide dierexperimenten hebben verschillende onderzoekers (Warkanij (15), Duraiswami (16, 17)) aangetoond, dat het insuline bij zwangere dieren ingespoten soortgelijke botafwijkingen veroorzaakt, als bij de mens zijn aangetroffen. Ook hier zou men misschien van een exogene factor als oorzaak van congenitale afwijkingen kunnen spreken. Enige jaren geleden deelde Eos (18) (medisch adviseur Unilever) mij de volgende praktijkervaring mee. Medische hulp werd hem gevraagd door een jong echtpaar, dat kinderloos was gebleven. De man was no. 5 uit een gezin van 10 kinderen en de vrouw no. 2 uit een gezin van 5 kinderen. Beide moeders hadden steeds normale kinderen gekregen. De vrouw deelde Bos het volgende mee: Korte tijd na het begin van het huwelijk, trad na een zwangerschap van 2j/^ a 3 maanden een miskraam op. De tweede en derde zwangerschap eindigden eveneens met een miskraam van drie maanden resp. twee en een halve maand. De vierde zwangerschap eindigde a terme. Het kindje overleed echter na enkele dagen aan een aangeboren afwijking van de tractus digestivus. De vijfde zwangerschap eindigde na zeven maanden. Het kind was dood en vertoonde aangeboren hersenafwijkingen. De zesde en zevende zwangerschap eindigden met een miskraam van 23/2 ^^ 3 maanden. De achtste zwangerschap eindigde a terme, maar helaas was het kind een anencephaal. Hier kon met recht gesproken worden van een habituele abortus en het veelvuldig voorkomen van aangeboren stoornissen. Uit de famihe kan verder nog vermeld worden, dat één van de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen