1955 Geloof en Wetenschap : Orgaan van de Christelijke vereeniging van natuur- en geneeskundigen in Nederland - pagina 58

38

G. A. LINDEBOOM

van Gods Genade in Christus uit. Deze geforceerd Christocentrische wetenschapsbeschouwing, die niet aansluit bij de werkelijkheid van het leven, en ook niet bij de v/erkelijkheid van het geloofsleven, rust blijkbaar op een andere opvatting van de Gemene Gratie. Diepenhorst heeft zich daartegen, voor zover ik kan zien, volkomen terecht, verzet 22). Hij acht ze niet bijbels. Zijns inziens is de openbaring volop Theocentrisch, niet Christocentrisch; God, de Schepper en Onderhouder, schenkt Zijn Algemene Genade niet in Christus, maar 07n Christus. De controverse tussen Kuyper en de aanhangers van de wijsbegeerte der wetsidee op dit punt is zo dus verlegd naar een theologisch vlak. Wij voor ons scharen ons voorlopig, voor wat de geneeskunde betreft, aan de zijde van Paracelsus, Kuyper en Schlemmer, al weten we ook zo met ongeval, ziekte en dood, en toch ook wel wondgenezingen bij de voorwereldlijke dieren geen raad. Het is opmerkelijk, dat Paracelsus, die zo dikwijls de artsen met Christus confronteert, ziekten en hunne genezing toch zeer nadrukkelijk betrekt op God den Schepper: „Und wie der Teufel, so kommen auch alle Krankheiten von Gottvaters Schöpfung, und durch seine Schöpfung mussen sie geheilt werden" 23). Wel moet opgemerkt worden, dat Kuyper, naar het schijnt, deze opvatting van de geneeskunst en geneeskunde niet geconfronteerd heeft met zijn conceptie van de tweeërlei-wetenschap 24). Het is opvallend, dat Kuyper geen lans breekt, noch in de Encyclopaedie, noch in Eudokia, voor een Christelijke medische wetenschap. Dit hangt wel samen met zijn versmalling van het object der geneeskunde tot het zieke lichaam. Pover zijn zijn aanwijzingen over het verband van lichaam en ziel, en over de mens als psychosomatische eenheid. Alleen aan het slot van Eudokia, bij de ziekenverpleging zinspeelt hij er op : „Niet enkel op 't lichaam doelend, maar ook het innerlijke van de kranke existentie opnemend, is het de Christelijke ziekenverpleging geweest, die metterdaad den mens als mens tot in zijn willen en gevoelen wist te eren en, waar in klimmende mate doorzien werd, hoe in wie geestelijk krank is, door het net der zenuwen ook het aderenweefsel en spiervlechtsel lijden kan, kwam het geleidelijk aan het licht hoe in de krankenverpleging beide, èn het lichaam, maar ook het leven der ziel tot zijn recht moest komen" 25). De enge opvatting van de ziekte als storing in het lichaam verhinderde Kuyper de medische wetenschap breder te zien. Door hem is dus niet het laatste woord over een Christelijke beoefening der medische wetenschap gesproken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen